سیستم همکاری در فروش سپیده

مونوکسيدکربن يکي از آلاينده هاي مهم هوا به شمار مي رود که آثار مخرب زيادي بر سلامتي انسان مي سازد. همچنين به عنوان گاز شاخص در طراحي تهويه تونل ها استفاده مي شود. به همين منظور در اين مطالعه، غلظت مونوکسيدکربن در 5 تونل محور هراز، در سه روز هر روز در دو مرحله، صبح و عصر به وسيله دستگاه گازآنالايزر، مدل 70 Emicont اندازه گيري شد. نمونه برداري به مدت 6 دقيقه در ارتفاع يک متري از سطح زمين (ارتفاع تنفسي)، در فصل بهار انجام شد. نتايج حاصل نشان دهنده غلظت هاي بالايي از اين گاز در تونل هاي مورد بررسي است. غلظت مونواکسيد کربن در دامنه اي از pmm 9 تا 300 تغيير داشته است. غلظت هاي مشاهده از مونواکسيد کربن، همبستگي مثبت با طول تونل و همچنين ميزان تردد واقعي را نشان داده است. 

مقدمه:

بشر علي رغم دستيابي به سيارات و کرات ديگر و با وجود پيشرفت سريع فناوري، متاسفانه هنوز نتوانسته است محيطي را که خود در آن زندگي مي کند، مديريت کند و اين مسئله منجر به بحران هاي محيط زيستي شده است، بحران هايي که به اشکال گوناگون مانند: تخريب لايه ازن، گرم شدن زمين، تغييرات اقليمي، آلودگيهاي مختلف هوا ، آب ، خاک و غيره خود را نشان مي‌دهد. که در نهايت انساني که به دليل منافع زودگذر خود باعث به وجود آمدن چنين اختلالات و نابسماني هايي در سازوکار اين جهان منظم شد، خود در بيشتر موارد  به طور جبران ناپذيري، متضرر مي شود.

امروزه آلودگي هوا يکي از مشکلات کشورهاست. به طور کلي افزايش روند صنعتي شدن، گسترش شهرهاي بزرگ و به تبع آنها توسعه صنعت حمل و نقل، همگي دست به دست يکديگر داده اند تا بشر به نوعي ديگر، در محيط زيست خود تغيير ايجاد کند، تغييري بسيار تهديد کننده، يعني آلودگي هوا. فعاليت هاي مختلف بشري سهم متفاوتي در آلودگي هوا دارند، که در بين منابع آلوده کننده هوا، نقل و انتقالات، منشاء اصلي آلودگي هوا محسوب مي شود. يکي ازعمده ترين گازهاي ناشي از حمل و نقل، مونوکسيد کربن است.

يکي از نقاطي که اين گاز مي تواند تا ميزان خطرناکي بالا رود، تونل هاست. با توجه به کوهستاني بودن ايران، وجود تونل ها در جاده هاي بين شهري مسئله اي گريزناپذير است. در ايران اين تونل ها اغلب از تهويه لازم و مناسب، برخوردار نيستند، به همين دليل گازهاي خارج شده از اگزوز اتومبيل ها در محيط تونل تجمع يافته و غلظت هاي خطرناکي را به وجود مي آورند، که البته مي تواند منجر به حوادث ناخوشايندي شود.

به عنوان مثال: جاده هراز از جمله جاده هاي مهم و پر تردد کشور بوده که از آمل تا رودهن کشيده شده است. با توجه به کوهستاني بودن آن، اين جاده از دل کوه هاي زيادي عبور مي کند و به همين دليل 16 تونل در مسير اين جاده قرار دارد، که هدف اين مطالعه نيز بررسي ميزان مونوکسيد کربن در تونل هاي اين جاده است، اين گاز به عنوان گاز شاخص در طراحي تهويه تونل، مدنظر قرار مي گيرد.

تعريف CO:

مونوکسيد کربن يکي از عمومي ترين و گسترده ترين آلاينده هاي هواست. گازي بي رنگ، بي بو و بي مزه، که به طور خيلي ضعيف در آب قابل حل مي باشد. اين گاز چگالي کمتري نسبت به هوا دارد. به دليل ترکيبي بالاي مونوکسيد کربن با هموگلبين خون که 200 تا 250 بار بيشتر از اکسيژن است، جزء آلاينده هاي مهم به شمار مي رود. بر اثر اين ميل ترکيبي، در محيطي که مونوکسيد وجود داشته باشد، اين ترکيب در خون انسان جاي اکسيژن را گرفته و به جاي ايجاد اکسي هموگلوبين، کربوکسي هموگلوبين توليد مي شود.

اين گاز در اثر احتراق ناقص سوخت هاي کربن دار در شرايط نامناسب به وجود مي آيد. مطالعات نشان مي دهد که بيش از 70% از مونواکسيد کربن منتشر شده درهوا درجريان عمليات حمل و نقل و حرکت خودروها توليد مي شود. اما در بين وسايط نقليه موتوري، موتورهاي بنزيني بزرگترين سهم را در توليد مونوکسيد کربن دارا هستند. در پارکينگ هاي زيرزميني و چند طبقه، تونل هاي جاده ها، محيط هاي کوچک محصور، در صورت احتراق موتورها در شرايط تهويه ناکافي، ميانگين مونوکسيدکربن مي تواند تا pmm 100 براي چندين ساعت بالا برود، با پيک هاي ناپايدار که مي توانند بسيار بالاتر باشند. تقريبا 80 تا 90 درصد مونوکسيد کربن، جذب شده و موجب کاهش در ظرفيت حمل اکسيژن خون مي شود. هنگامي که حدود 50% هموگلبين با مونوکسيدکربن ترکيب شود، خون از گاز تقريبا اشباع شده و موجب مرگ مي شود. مونوکسيدکربن يکي از عمده ترين دلايل مسموميت هاي ناخواسته منجر به مرگ است. به دليل ميل ترکيبي بالاي مونوکسيدکربن با هموگلبين،در صورتي که ميزان کمي از اين گاز هم درهوا وجود داشته باشد، کربوکسي هموگلبين تشکيل مي شود.