غذای حلال و حرام از منظر قرآن
نوع فایل : قالب بندی ورد
اندازه فایل:57.7 کیلو بایت
تعداد صفحات:6 صفحه
رهنمودهاي اسلام در رابطه با تغذيه، تنها سلامت جسم را تضمين نمي كند، بلكه تضمين كننده ي سلامت روح انسان ها نيز مي باشد. از آن جايي كه عقل و علم به همه ي رازهاي آفرينش احاطه ندارد، ممكن است حكمت برخي از رهنمودهاي اسلام براي دانش امروز مجهول باشد، ولي اين به معناي بي دليل بودن آن رهنمودها نيست؛ چنان چه فلسفه ي تعدادي از احكام اسلام در گذشته ناشناخته بود و امروز، علم به راز آن ها پي برده است.
اين مقاله به اختصار به برخي از رهنمودهاي اسلام در رابطه با “غذاهاي حلال و حرام” و اهميت غذاي حلال در جهان امروز مي پردازد.
غذاي حلال
امام رضا عليه السلام در روايتي مي فرمايند: “خداوند تبارك و تعالي هيچ خوردني و نوشيدني را حلال نكرده مگر آن كه در آن منفعت و مصلحت بوده است و هيچ خوردني و نوشيدني را حرام نكرده مگر آن كه در آن زيان و نابودي و فساد بوده است. پس هر چيز سودمند و نيروبخش جسم كه باعث تقويت بدن مي باشد، حلال شده و هر چيزي كه قواي جسماني را از بين ببرد و يا موجب مرگ شود، حرام است.”
نخستين و مهم ترين رهنمود اسلام درباره ي مواد غذايي مصرفي اين است كه “حلال” باشند؛ بدين معنا كه:
* مشروع باشد و در راه تهيه ي آن حقوق ديگران تضييع نشده باشد.
* پاك بوده و از آنچه پاك است تهيه شده باشد. به عبارت ديگر، از آنچه اسلام ممنوع كرده (مانند گوشت مردار يا گوشت حيوانات حرام گوشت) نباشد.
* براي مصرف كننده زيان بار نباشد.
* در ظروف طلا و نقره صرف نشود يا سفره اي كه مشروبات الكلي در آن قرار دارد، نباشد.