غیرت چیست؟
نوع فایل : قالب بندی ورد
اندازه فایل:58.6 کیلو بایت
تعداد صفحات:5 صفحه
غیرت در لغت، به معناى نفرت انسان از مشاركت دیگران در امور مورد علاقهاش است. به عبارت دیگر، غیرت به معناى دفاع از چیزى محبوب در برابر هرگونه دستبرد و تجاوز است. سرچشمه این واكنش انسان، ممكن است حمیت، تعصّب و تغیر باشد.
در تعریف اصطلاحى غیرت، اختلاف چندانى بین نخبگان علم اخلاق وجود ندارد. آنچه در زیر مىآید، برخى از همین تعاریف عالمان علم اخلاق است:
ملا احمد نراقى مىگوید: «غیرت از شرایف ملكات و فضایل صفاتى است كه آدمى نگاهبانى كند دین خود را و عِرْض خود و اولاد و اموال خود را، و از براى محافظت و نگاهبانى هریك، طریقهاى است كه صاحب غیرت و حمیت، از آن تجاوز نمىكند».
علامه طباطبایى در تفسیر المیزان گفته است: «غیرت عبارت است از دگرگونى انسان از حالت عادى و اعتدال؛ به طورى كه انسان را براى دفاع و انتقام از كسى كه به یكى از مقدّساتش ـ اعم از دین، ناموس و یا جاه و امثال آن ـ تجاوز كرده، از جاى خود مىكند. این صفت غریزى، صفتى است كه هیچ انسانى به طور كلّى از آن بىبهره نیست. پس غیرت یكى از فطریات آدمى است و اسلام هم دینى است كه بر اساس فطرت تشریع شده و آن امور فطرى را تعدیل مىكند. آن تعدادش را كه در حیات بشر لازم و ضرورى است، معتبر و واجب مىسازد و آنچه غیر ضرورى است، حذف نموده، از اعتبار مىاندازد».
آن عالم وارسته در جاى دیگر مىنویسد: «اولاً، اسلام مسئله غیرت و تعصّب را باطل معرفى نكرده، بلكه اصل آن را حفظ نموده؛ زیرا غیرت ریشه در فطرت انسان دارد و اسلام هم دین فطرت است؛ ولى در جزئیات آن، دخالت كرده و فرموده است: آن قدر از غیرت و تعصّب كه مطابق با فطرت است، حقّ، و شاخ و برگى كه اقوام به آن دادهاند، باطل است.