سیستم همکاری در فروش سپیده

دانلود تحقیق ميزان نقش گياهان آبزي در توليد ومصرف گازهاي مختلف

نوع فایل:ورد

حجم فایل:3.33mb

تعداد صفحات:74

موضوع: ميزان نقش گياهان آبزي در توليد ومصرف گازهاي مختلف (بررسي كلي درباره فتوسنتز و عوامل موثر بر فتوسنتز)

اكثر مطالب از سايت Google گرفته شده است.

نام و نام خانوادگي: ويدا الياسي تهراني

استاد راهنما: دكتر مهدوي

منابع: فيزيولوژي گياهي/ تأليف حسن ابراهيم زاده. تهران- دانشگاه تهران، 1366-1377

فيزيولوژي گياهي (سلول، تنفس، فتوسنتز)/ تأليف رمضانعلي نادري، تهران: دانشگاه تربيت معلم 1375.

چكيده:

در مطالب جمع آوري شده ميزان نقش گياهان آبزي در توليد و مصرف گازهاي مختلف و به بيان ديگر فتوسنتز در گياهان مورد بررسي قرار گرفته است. اكثر اكسيژن محلول اضافه شده با گياهان از ميليون ها جلبك سبز ميكروسكوپي ناشي مي گردد.

جلبك ها و گياهان كاملاً غوطه ور در خلال روز از طريق فتوسنتز (فرآيند شيميايي كه با آن گياهان از خورشيد انرژي بدست مي آورند) اكسيژن به آب انتقال مي دهد.

عموماً گياهان غوطه ور در حدود 5 برابر اكسيژن بيشتر نسبت به مقداري كه مصرف مي كنند به آب مي دهند. اكسيژن محلول (Do) پارامتر كيفيت آب مهمي مي باشد. اگر سطوح Do در بدنه آب به بيش از حد پايين افتد، ماهي ها و ساير ارگانيزم ها و گياهان قادر به بقا نخواهند بود. گياهان آبزي مختلف به روش هاي مختلف بر روي سطوح Do تأثير گذارند.

تعادل  :

گاز  حل شده در آب مي تواند بصورت بي كربنات يا كربنات درآيد. اين سه شكل در تعادل شيميايي هستند كه در آن وجود داشتن شكل موجود بستگي به pH دارد.

يون كربنات  يون بي كربنات   حل شده در دامنه‌ي مناسب براي گياهان آبزي كه داراي pH بين 6/4 تا 7/2 هستند. درصدي به عنوان  حل شده و بقيه به عنوان يون هاي بي كربنات وجود خواهند داشت.

گرچه آن ها موسوم به گياهان آبي (آبزي) هستند، اما گياهان آكواريمي واقعاً گياهان غوطه ور هستند كه در زيستگاه طبيعي خودشان طوري زندگي مي كنند كه حداقل قسمتي از سطوحشان بالاي خط آب قرار دارند. بنابراين، آن‌ها براي جذب كردن  گازي از اتمسفر، خودشان را تطبيق داده اند. اگر زير آب قرار گيرند. آن ها تنها قادر به استفاده كردن از  حل شده در آكواريم هستند.

چندين گياه آبي واقعي، يعني گونه هايي كه همشه در زير آب در زيستگاهشان هستند نيز قادر به استفاده كردن از يون هاي بي كربنات مي‌باشند. اگر وجود  محدود باشد، شرايط مساعد نيست كه اين كار اتفاق افتد، اولاً به خاطر اينكه اكثر گياهان ديگر در آكواريوم قادر به رشد كردن نخواهند بود، ثانياً با استفاده از يون هاي بي كربنات، pH به سطوح غير قابل قبول براي تمام گياهان افزايش خواهد يافت.

به خاطر تعادل  حل شده، مقدار حداكثر  حل شده‌ي موجود بستگي به pH دارد. هر قدر pH پايين تر باشد به همان اندازه  موجود بيشتر خواهد بود. از جايي كه گياهان  را در مقادير قابل ملاحظه اي بكار مي برند، آن‌ها در عين حال pH را افزايش مي دهند. بنابراين مقدار pH و غلظت  به هم مرتبط مي باشند.

كنترل كربنات نيز عامل ديگري است كه غلظت  را تحت تأثير قرار مي‌دهد. آب سخت داراي kH بالا مي تواند  بيشتري را نسبت به آب نرم نگاه دارد، در صورتي كه اساساً صحيح مي باشد كه آب سخت داراي pH پايين بيشترين مقدار  را در محل نگه مي دارد، مي توانيم تنها از مناسب‌ترين مقادير pH و kH براي گياهان استفاده كنيم كه pH 6.44-7.2 و kH 3-80 هستند.

شخص علاقه مند به گياه آبزي با وظيفه‌ي حفظ pH و سختي پايداري براي ايجاد غلظت  مطلوب، روبرو مي باشد.