نقد فرماليستی و نوفرماليستی
نوع فایل : قالب بندی ورد
اندازه فایل:86 کیلو بایت
تعداد صفحات:15 صفحه
نقد فرماليستي يكي از مهمترين نقدهاي قرن بيستم محسوب ميشود. فرماليسم (نامي كه مخالفان بر آن نهادند) در روسيه تكوين يافت و بنيانهاي نظريه خود را مستحكم كرد.
سپس حلقه پراگ به گسترش اين نظريه و نقد پرداخت. با جنگ جهاني دوم و مهاجرت متفكران اين حلقههاي شرقي به آمريكا و اروپاي غربي، فرماليسم و دستاوردهاي آن بر محققان زيادي در اين كشورها تاثير گذاشت. ساختارگرايي فرانسوي نيز در پي تلاقي ياكبسون روسي و لوي استروس فرانسوي پديدار گشت. فرماليسم پس از خاموشي چند دهه در اواخر قرن بيستم دوباره به شكلي نوين با عنوان نوفرماليسم ظاهر شد.
فرماليسم: حلقههاي مسكو و پترزبورگ(روس)
در روسيه با راهافتادن انجمنهاي نقد و نظريه در سالهاي نخست قرن بيستم زمينههاي شكلگيري فرماليسم فراهم شد. دو انجمن يكي در مسكو با نام «انجمن زبانشناسي مسكو» و ديگري در سن پترزبورگ با عنوان «انجمن پژوهش زبان شعري» در اين رابطه نقش اساسي داشتند. اين دو حلقه با يكديگر همكاري و تعامل خوبي داشتند. اين عده در جستوجوي نقدي علمي بر ادبيات و هنر از آراي سبوليستها روي گرداندند و كوشيدند تا به شناخت آنچه موجب تمايز ادبيات ميشود، دست يابند. به بيان دقيقتر، فرماليستها موضوع خود را متوجه ادبيت كردند. آنها ميخواستند به شناخت و درك آن چيزي نايل آيند كه يك اثر را از ديگر آثار جدا ميسازد و به آن جنبه ادبي و هنري ميدهد. به همين دليل خود اثر بدون ارتباطي كه ميتوانست با تاريخ و اجتماع داشته باشد، مورد توجه اين دسته قرار گرفت. فرم يا شكل در نظر فرماليستها تمام آن چيزي بود كه ادبيت را ميساخت. به همين دليل، دستور زبان، آواشناسي، قواعد شعري، صناعات ادبي و نمادپردازي همگي بخشي از شكل محسوب ميشدند.