سیستم همکاری در فروش سپیده

چكیده

اثیر الدین مفضل بن عمر ابهری یكی از حكمای مشهور جهان اسلامی‌و از شاگردان برجسته امام فخر رازی است كه در ابهر زنجان به دنیا آمده است سال تولد او نامعلوم و درباره سال وفات وی نیز اختلاف وجود دارد. گرچه سال 663 ه. ق قول معتبری به نظر می‌آید او از محضر كمال الدین یونسی موصلی فقیه، ریاضیدان و منطقی (متوفای 639) و سعید بن ندی (651) بهره برده است واز شاگردان مشهور وی می‌توان به نجم الدین ابوالحسن كاتبی قزوینی (متوفای 675) اشاره نمودند كه شرح آزادی بنام مبسوط جامع الدقایق بر كتاب كشف الحقایق فی تحریر الدقایق ابهری نگاشته كه آشكارا درآن تفكرات اشراقی این فیلسوف را نمایان می‌سازد كه با نظم حاكم بر فلسفه این دوران متفاوت است.

ابهری بیش از سی اثر در حوزه های مختلف علوم چون فلسفه، منطق، كلام، هیئت، نجوم، ریاضیات، طبیعات، به زبانهای عربی و فارسی دارد المنطق مشهور به «ایسا غوجی» «الهدایه »‌و «كشف الحقایق فی تحریر الدقایق» از آثار مهم ایشان است.

كتابهای الهدایه و المنطق ابهری در ممالك اسلامی‌مشهور و مدتی بعنوان كتب درسی بوده كه شروح مختلفی چون شرح ملا صدرای شیرازی و شرح حسین معین الدین میبدی بر كتاب الهدایه و شرح شمس الدین فناری (1470 م) بر آنها نگاشته شده است.

هانری كوربن او را با عنوان ریاضیدان وعالم هیئت وسنی مذهب معرفی كرده است گر چه آثار او مورد عنایت دو حكیم مشهور شیعه یعنی خواجه نصیر الدین طوسی و ملا صدرای شیرازی بوده و خواجه طوسی نیز با وی مكاتباتی داشته كه با بررسی مفاد آن می‌توان پی برد كه او به مقام علمی‌ابهری معترف بوده است. ابهری در منطق سه ضرب بر پنج ضرب ارسطو در شكل چهارم قیاس اقترانی افزود وبرای سالبه جزئیه دربعضی موارد (عرفیه وجود) صور عكس ثابت نموده است.

كتاب كشف الحقایق ابهری بترتیب دارای سه بخش منطق، الهیات و طبیعات است كه بر خلاف ترتیب مرسوم آن عصر بوده و بخش الهیات آن نیز دارای سه مقاله یازده مطلع و چهل و سه لامع و شانزده بحث است كه به روش تلفیقی بر اساس نسخ خطی دارالكتب المصریه و مجلس شورای اسلامی‌مورد تحقیق و تصحیح قرار گرفته است. 

معرفی ابهری اثیر الدین مفضل بن عمر ابهری یكی از مشاهیر حكمای اسلام و از شاگردان بزرگ فخر رازی است كه در ابهر زنجان متولد شده است برخی وفات وی را سال 660 ه.ق[1][1][1] وبرخی دیگر 663 [2][2][2] ه. ق و ابن اعبری سال 661 ه. ق می‌داند. حاجی خلیفه در كتاب كشف الظنون درذیل كتاب كشف الحقایق وفات او را سال 663 ه.ق و در دنباله كتاب المغنی فی الجدل 700ه.ق ضبط نموده است ولی با توجه به اینكه وفات وی در زمان هلاكوخان مغول بوده است سال 663 ه.ق قول معتبر می‌باشد. او بعلت فتنه مغول به شام رفت و در خدمت محی الدین محمد بن سعید بن ندی (متوفای 651 ه.ق) در دمشق زیست بزرگی سن و مقام بلند علمی‌خود حاضر و بهره برده است . سپس به بلاد روم (آسیای صغیر)رفته از محضر كمال