شبكه هاي خصوصي مجازي
نوع فایل:ورد
تعداد صفحات:70
اندازه فایل:785کیلوبایت
محتویات
تاریخچه و شکلگیری
با تحولات عظیم در عرصه ارتباطات، اغلب سازمانها و موسسات ارائهدهندهٔ کالا و خدمات که در گذشته بسیار محدود و منطقهای مسائل را دنبال میکردند، امروزه بیش از گذشته نیازمند تفکر در سطح جهانی برای ارائه خدمات و کالای تولیده شده را دارند. به عبارت دیگر، تفکرات منطقهای و محلی حاکم بر فعالیتهای تجاری جای خود را به تفکرات جهانی و سراسری دادهاند. امروزه سازمانهای زیادی وجود دارند که در سطح یک کشور دارای دفاتر فعال و حتی درسطح دنیا دارای دفاتر متفاوتی میباشند. تمام سازمانهای فوق بهدنبال یک روش سریع، ایمن و قابل اعتماد بمنظور برقراری ارتباط با دفاتر و نمایندگیهای خود در اقصی نقاط یک کشور و یا در سطح دنیا هستند.
اکثر سازمانها و موسسات بمنظور ایجاد یک شبکه گسترده (به انگلیسی: WAN) از خطوط اختصاصی استفاده مینمایند. خطوط فوق دارای انواع متفاوتی میباشند، از جمله آیاسدیان (به انگلیسی: ISDN) (با سرعت ۱۲۸کیلوبیت در ثانیه) و OC3 Optical Carrier-۳ (با سرعت ۱۵۵ مگابیت در ثانیه). یک شبکهٔ گسترده دارای مزایای عمدهای نسبت به یک شبکه عمومی نظیر اینترنت از بعد امنیت و کارایی است. اما پشتیبانی و نگهداری یک شبکهٔ گسترده در عمل و زمانیکه از خطوط اختصاصی استفاده میگردد، مستلزم صرف هزینه بالائی است.
همزمان با عمومیت یافتن اینترنت، اغلب سازمانها و موسسات ضرورت توسعه اختصاصی خود را به درستی احساس کردند. درابتدا شبکههای اینترانت مطرح گردیدند. این نوع شبکهها بصورت کاملاً اختصاصی بوده و کارمندان یک سازمان بااستفاده از گذر واژه تعریف شده، قادر به ورود به شبکه و استفاده از منابع موجود میشوند. ولی به تازگی، موسسات و سازمانها با توجه به مطرح شدن خواستههای جدید (کارمندان و ادارات از راه دور) اقدام به ایجاد شبکههای اختصاصی مجازی نمودهاند.
یک ویپیان شبکهای اختصاصی است که از یک شبکه برای ارتباط با شبکهای دیگر از راه دور و ارتباط کاربران با شبکهٔ سازمان خود استفاده مینماید. این نوع شبکهها بجای استفاده از خطوط واقعی نظیر خطوط Leased، از یک ارتباط مجازی به اینترنت برای ایجاد شبکه اختصاصی استفاده میکنند.
اصول کار ویپیان
شبکههای رایانهای به شکل گستردهای در سازمانها و شرکتهای اداری و تجاری مورد استفاده قرار میگیرند. اگر یک شرکت از نظر جغرافیایی و در فضای کوچک متمرکز باشد، ارتباطات بین بخشهای مختلف آنرا میتوان با یک شبکهٔ محلی برقرار کرد. اما برای یک شرکت بزرگ که دارای فضای گسترده جغرافیایی و شعب مختلف در نقاط مختلف یک کشور و یا در نقاط مختلف دنیا است واین بخشها یا شعب نیاز دارند که با هم ارتباطاتِ اطلاعاتیِ امن داشته باشند، بایستی یک شبکهٔ گستردهٔ خصوصی بین نقاط آن ایجاد گردد. شبکههای اینترانت که فقط محدود به یک سازمان یا یک شرکت میباشند، به دلیل محدودیتهای گسترشی نمیتوانند چندین سازمان یا شرکت را تحت پوشش قرار دهند. شبکههای گسترده نیز که با خطوط استیجاری راهاندازی میشوند، در واقع شبکههای گستردهٔ امنی هستند که بین مراکز سازمانها ایجاد شدهاند. پیادهسازی این شبکهها علیرغم درصد پایین بهرهوری، نیاز به هزینه زیادی دارد زیرا این شبکهها به دلیل عدم اشتراک منابع با دیگران، هزینه مواقع عدم استفاده از منابع را نیز بایستی پرداخت کنند. راهحل غلبه بر این مشکلات، راهاندازی یک ویپیان است.
فرستادن حجم زیادی از داده از یک رایانه به رایانه دیگر مثلاً در بههنگامرسانی بانک اطلاعاتی یک مشکل شناختهشده و قدیمی است. انجام این کار از طریق ایمیل به دلیل محدودیت گنجایش سرویسدهندگان ایمیل نشدنی است.
استفاده از افتیپی هم به سرویسدهنده مربوطه و همچنین ذخیرهسازی موقت روی فضای اینترنت نیاز دارد که قابل اطمینان نیست.
یکی از راه حلها، اتصال مستقیم به کامپیوتر مقصد به کمک مودم است که در اینجا هم علاوه بر مودم، پیکربندی کامپیوتر به عنوان سرویسدهندهٔ Remote Access Service لازم خواهد بود. از این گذشته، هزینه ارتباط تلفنی راه دور برای مودم هم قابل تامل است.
اما اگر دو کامپیوتر در دو جای مختلف به اینترنت متصل باشند میتوان از طریق سرویس به اشتراکگذاری فایل در ویندوز بسادگی فایلها را رد و بدل نمود. در این حالت، کاربران میتوانند به دیسک سخت کامپیوترهای دیگر همچون دیسک سخت کامپیوتر خودشان دسترسی داشته باشند. به این ترتیب بسیاری از راههای خرابکاری برای نفوذکنندگان بسته میشود.
شبکههای شخصی مجازی یا ویپیانها برای حل اینگونه مشکلات مناسب هستند. ویپیان به کمک رمزگذاری روی دادهها، درون اینترنت یک شبکه کوچک میسازد و تنها کسانی که آدرسهای لازم و گذر واژه را در اختیار داشته باشد میتوانند به این شبکه وارد شوند.
مدیران شبکهای که بیش از اندازه وسواس داشته و محتاط هستند میتوانند ویپیان را حتی روی شبکه محلی هم پیاده کنند. اگر چه نفوذ کنندگان میتوانند به کمک برنامههای Packet sniffer جریان دادهها را دنبال کنند اما بدون داشتن کلید رمزنگاری نمیتوانند آنها را بخوانند.
توضیح ویپیان با یک مثال
فرض نمائید در جزیرهای در اقیانوسی بزرگ، زندگی میکنید. هزاران جزیره در اطراف جزیره شما وجود دارد. برخی از جزایر نزدیک و برخی دیگر دارای مسافت طولانی با جزیرهٔ شما میباشند. متداولترین روش بمنظور مسافرت به جزیره دیگر، استفاده از یک کشتی مسافربری است. مسافرت با کشتی مسافربری، به منزله عدم وجود امنیت است، بدین معنی که هر کاری را که شما انجام دهید، توسط سایر مسافرین قابل مشاهده خواهد بود.
در این مثال هر یک از جزایر مورد نظر را میتوان مشابه یک شبکه محلی (به انگلیسی: LAN) دانست، اقیانوس به مثابه اینترنت است و مسافرت با یک کشتی مسافربری مشابه برقراری ارتباط با یک سرویس دهنده وب و یا سایر دستگاههای موجود در اینترنت خواهد بود.
شما دارای هیچگونه کنترلی بر روی کابلها و روترهای موجود دراینترنت نیستید (مشابه عدم کنترل شما بعنوان مسافر کشتی مسافربری بر روی سایر مسافرین حاضر در کشتی). در صورتیکه تمایل به ارتباط بین دو شبکه اختصاصی از طریق منابع عمومی وجود داشته باشد، اولین مسئلهای که با چالشهای جدی برخورد خواهد کرد، امنیت خواهد بود. فرض کنید، جزیره شما قصد ایجاد یک پل ارتباطی با جزیره مورد نظر را داشته باشد. مسیر ایجاد شده یک روش ایمن، ساده و مستقیم برای مسافرت ساکنین جزیره شما به جزیره دیگر را فراهم میآورد. همانطور که حدس زدهاید، ایجاد و نگهداری یک پل ارتباطی بین دو جزیره مستلزم صرف هزینههای بالائی خواهد بود. (حتی اگر جزایر در مجاورت یکدیگر باشند). با توجه به ضرورت و حساسیت مربوط به داشتن یک مسیر ایمن و مطمئن، تصمیم به ایجاد پل ارتباطی بین دو جزیره گرفته شدهاست. در صورتیکه جزیره شما قصد ایجاد یک پل ارتباطی با جزیره دیگر را داشته باشد که در مسافت بسیار طولانی نسبت به جزیره شما واقع است، هزینههای مربوط بمراتب بیشتر خواهد بود. وضعیت فوق، نظیر استفاده از یک خط Leased اختصاصی است. ماهیت پلهای ارتباطی (خطوط اختصاصی) از اقیانوس (اینترنت) متفاوت بوده و کماکان قادر به ارتباط جزایر (شبکههای محلی) خواهند بود.
سازمانها و موسسات متعددی از رویکرد فوق (استفاده از خطوط اختصاصی) استفاده مینمایند. مهمترین عامل در این زمینه وجود امنیت و اطمینان برای برقراری ارتباط هر یک سازمانهای مورد نظر با یکدیگر است. در صورتیکه مسافت ادارات و یا شعب یک سازمان از یکدیگر بسیار دور باشد، هزینه مربوط به برقراری ارتباط نیز افزایش خواهدیافت.
با توجه به مقایسه انجام شده در مثال فرضی، میتوان گفت که بااستفاده از ویپیان به هر یک از ساکنین جزیره یک زیردریائی داده میشود. زیردریائی فوق دارای خصایص متفاوت زیر است:
- دارای سرعت بالایی است.
- هدایت آن ساده است.
- قادر به استتار(مخفی نمودن) شما از سایر زیردریاییها و کشتیها است.
- قابل اعتماد است.
پس از تامین اولین زیردریائی، افزودن امکانات جانبی و حتی یک زیردریائی دیگر مقرون به صرفه خواهد بود.
در مدل فوق، باوجود ترافیک در اقیانوس، هر یک از ساکنین دو جزیره قادر به تردد در طول مسیر در زمان دلخواه خود با رعایت مسایل ایمنی میباشند. مثال فوق بیانگر نحوه عملکرد ویپیان است. هر یک از کاربران از راه دور شبکه قادر به برقراری ارتباطی امن و مطمئن بااستفاده از یک محیط انتقال عمومی (نظیر اینترنت) با شبکه محلی موجود در سازمان خود خواهند بود. توسعه یک ویپیان (افزایش تعداد کاربران از راه دور و یا افزایش مکانهای مورد نظر) بمراتب آسانتر از شبکههایی است که از خطوط اختصاصی استفاده مینمایند. قابلیت توسعه فراگیر از مهمترین ویژگیهای یک ویپیان نسبت به خطوط اختصاصی است.
با توجه به اینکه در یک شبکه ویپیان به عوامل متفاوتی نظیر: امنیت، اعتمادپذیری، مدیریت شبکه و سیاست نیاز خواهد بود. استفاده از ویپیان برای یک سازمان دارای مزایای متعددی است:
- گسترش محدوده جغرافیائی ارتباطی
- بهبود وضعیت امنیت
- کاهش هزینههای عملیاتی در مقایسه با روشهای سنتی نظیرWAN
- کاهش زمان ارسال و حمل اطلاعات برای کاربران از راه دور
- بهبود بهره وری
- توپولوژی آسان،… است.
ویپیان نسبت به شبکههای پیادهسازی شده با خطوط استیجاری، در پیادهسازی و استفاده، هزینه کمتری صرف میکند. اضافه و کم کردن گرهها یا شبکههای محلی به ویپیان، به خاطر ساختار آن، با هزینه کمتری امکانپذیر است. در صورت نیاز به تغییر همبندی شبکهٔ خصوصی، نیازی به راهاندازی مجدد فیزیکی شبکه نیست و به صورت نرمافزاری، همبندی شبکه قابل تغییر است.
امنیت در ویپیان
تبادل دادهها روی اینترنت چندان ایمن نیست. تقریباً هر کسی که در جای مناسب قرار داشته باشد میتواند جریان دادهها را زیر نظر گرفته و از آنها سوء استفاده کند. شبکههای شخصی مجازی یا ویپیانها کار نفوذ را برای خرابکاران خیلی سخت میکنند.
شبکههای ویپیان بمنظور تامین امنیت (دادهها و ارتباطات)از روشهای متعددی استفاده مینمایند، از جمله:
دیوار آتش
دیوار آتش یا فایروال یک دیواره مجازی بین شبکه اختصاصی یک سازمان و اینترنت ایجاد مینماید. با استفاده از دیوار آتش میتوان عملیات متفاوتی را در جهت اعمال سیاستهای امنیتی یک سازمان انجام داد. ایجاد محدودیت در تعداد پورتهای فعال، ایجاد محدودیت در رابطه به پروتکلهای خاص، ایجاد محدودیت در نوع بستههای اطلاعاتی و… نمونه هائی از عملیاتی است که میتوان با استفاده از یک دیوارآتش انجام داد.
