سندروم نفروتیک

از نظر بالینی سندروم نفروتیک ( نفروز ) با علایم ذیل مشخص می شود:

 دفع پروتئین از ادرار

 کاهش آلبومین خون

 افزایش لیپید خون

خیز

سندروم نفروتیک مادرزادی نوع ارثی ازسندروم نفروتیک است که دردوره شیرخوارگی تظاهر می کند.

دفع پروتئین ازادراروخیز از علائم اولیه بوده غالبا بلافاصله پس ازتولد تظاهر می کند.

بیماری نسبت به درمان پاسخ خوبی  نمیدهد. ممکن است پیش از 2 سالگی منجر به فوت کودک شود.

نظیر تمامی کودکان چنانچه وزنش کمتراز ده کیلو گرم باشد دیالیز کلیوی وپیوند درجات متغیری از موفقیت را درپی خواهد داشت.

شیوع

شیوع سالانه سندروم نفروتیک در ایالات متحده در کودکان کمتر از 16 سال 2 در 100000 موالید است.

سندروم نفروتیک ممکن است در هر سنی تظاهر نماید ولی شیوع آن معمولا بین سنین 2 الی 7 سال و نسبت شیوع آن درجنس مذکر به مونث 2 به 1 است.

در نوجوانان و افراد بالغ این اختلاف کمتر است.

اوج شیوع آن بین 2 الی 3 سالگی است.

پاتوفیزیولوژی

عودآن غالبا توام بابیماری های تنفسی فوقانی می باشد.

اختلال اصلی در بیماران مبتلا به سندروم نفروتیک افزایش نفوذ پذیری دیواره مویرگهای گلومرول نسبت به پروتئینهای پلاسماست.