بررسي اطفال مبتلا به هوچكين در بيمارستان شهداي تجريش

بررسي اطفال مبتلا به هوچكين در بيمارستان شهداي تجريش

تعداد صفحات: 47

حجم فایل: 30.7 KB

فرمت فایل: doc

دسته بندی:

قیمت: 35,000 ریال

تعداد نمایش: 16 نمایش

ارسال توسط:

تاریخ ارسال: 20 آوریل 2023

به روز رسانی در: 20 آوریل 2023

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

35,000 ریال – خرید

خلاصه

بيماري هوچكين يك نوع بدخيمي مربوط به سيستم لنفورتيكولر است كه در گروه لنفوم جاي دارد. در دوران كودكي بعد از لوسمي و تومورهاي مغزي ، لنفوم ها مقام سوم را دارا هستند.

ميزان شيوع لنفوم ها معادل 13% كل بدخيمي ها مي باشد، در افراد زير 15 سال 43% از كل لنفوم ها را هوچكين تشكيل ميدهد. اين بيماري قبل از سن 5 سالگي نادر است.

تحقيق حاضر پيرامون بررسي اطفال مبتلا به بيماري هوچكين طي 10 سال گذشته (از سال 1373 تا 1382) در بيمارستان شهداي تجريش ميباشد.

از نتايج قابل ذكر اين تحقيق ميتوان به اين مطالب اشاره كرد

از ميان 53 كودك مبتلا به هوچكين بررسي شده در بخش اطفال بيمارستان شهداي تجريش

34 نفر مذكر و 19 نفر مونث بودند كه نسبت بروز در افراد مذكر به مونث

بدست آمد.

علامت شايع در اين بررسي لنفودنوپاتي بود (4/75%) ، به خصوص لنفودنوپاتي گردني.

ميانگين سن شروع بيماري 5/10   5/7 سالگي بود.

شايعترين فرم هوچكين در اين بررسي Mixed cellularity بود و كمترين فرم هوچكين lymphocyte predominant بود.

در زمان تشخيص 5/58% در stage IV بودند و 5/24% در stage III بودند.

از 53 بيمار 4/58% در فاز بهبودي كامل هستند و 34% در آخرين مراجعه در فاز بهبودي بوده اند اما مراجعه بعدي نداشتند (در كل 4/92% در فاز بهبودي كاملند).

 

 

فهرست مطالب

عنوان               صفحه

مقدمه1

تاريخچه و تعريف2

اپيدميولوژي3

بيولوژي4

پاتولوژي5

علائم باليني6

مقاطع آزمايشگاهي7

تشخيصهاي افتراقي7

بررسي هاي تشخيصي8

مرحله بندي9

درمان بيماري هوچكين10

عود بيماري13

عوارض درمان13

اهداف تحقيق16

مقياس سنجش تحقيق17

روش تحقيق و اجرا 18

نمودار19

مقالات26

نتيجه و بحث29

منابع31


 

مقدمه

بيماري هوچكين يك نوع بدخيمي مربوط به سيستم لنفورتيكولر است كه در گروه لنفوم ها جاي دارند. در دوران كودكي بعد از لوسمي و تومورهاي مغزي، لنفومها (اعم از هوچكين و غيرهوچكين) مقام سوم را دارا مي باشند. ميزان شيوع لنفوها معادل 13% كل بدخيمي ها ميباشد و در افراد زير 15 سال 43%  از كل لنفوم ها را بيماري هوچكين تشكيل ميدهد.

ميزان بروز اين بيماري در نقاط مختلف جهان متفاوت است و آمار آن بين يك تا 10 مورد در هر 100000 نفر متغير است.

با توجه به شيوع نسبي بيماري هوچكين در ميان خردسالان و بزرگسالان و تحولاتي كه طي سالهاي اخير در درمان اين بيماري پيدا شده است، بر آن شديم كه كليه اطفال مبتلا به بيماري هوچكين (زير 14 سال) را كه از سال 1373 تا 1382 به بيمارستان شهداء تجريش مراجعه كرده اند را طي يك مطالعه گذشته نگر مورد بررسي قرار دهيم، كه نتايج زير حاصل شد

از سال 1373 تا سال 1382 (طي يك دوره 10 ساله) 53 كودك مبتلا به هوچكين به اين مركز مراجعه كرده اند كه در بخش اطفال تحت نظر و درمان قرار گرفته اند.

شايعترين علامت لنفودنوپاتي بدون درد (4/75%) بود كه بيشتر در نواحي گردن بوده است. نسبت بروز بيماري مذكر به مونث

 بود، ميانگين سن شروع بيماري 5/10   5/7 سالگي بود. در زمان تشخيص 5/58% در stage IV بودند و 5/24% در stage III بودند.


تعريف و تاريخچه

بيماري هوچكين يك بدخيمي منحصر به فرد است كه امروزه جزء نئوپلاسم هاي قابل علاج ميباشد. اگر چه اين بيماري ميتواند سبب درگيري كل سيستم لنفاوي شود ولي غالباً بيماري در ابتدا به صورت محدود تظاهر ميكند.

اين بيماري براي اولين بار به صورت يك بيماري خاص توسط توماس هوچكين در سال 1832 شرح داده شد و متعاقب آن يافته هاي باليني و پاتولوژيك بيماري در سال 1902 توسط Reed و  sternberg شرح داده شد. اگرچه اين بيماري اولين نوع لنفومي است كه شرح داده شده ولي هنوز سلول منشاء آن مورد بحث است. همزمان با پيشرفت بيماري، بزرگ شدن غدد لنفاوي، تب، عرق شبانه و كاهش وزن توام با اختلال عملكرد سيستم ايمني سلولي ظاهر ميشوند. قبل از اينكه درمان اختصاصي اين بيماري در دسترس باشد، 90% بيماران در عرض 5 سال بعد از تشخيص فوت ميشدند. در سال 1950، peters عنوان كرد كه گروهي از اين بيماران با كمك پرتودرماني تنها، قابل درمان هستند. از آن به بعد با كمك پيشرفتهاي درماني، سير بيماري كاملاً معكوس شده و طول عمر بيماران ازدياد يافت. در حال حاضر با كمك درمان مدرن و امروزي حدود 90% كودكان قابل درمان هستند.

در دهه 1990 ميلادي روش درمان تركيبي تجويز شده با دوزهاي كمتر (رژيم چند عامله) و اشعه با دوز كمتر و حجم درماني كمتر به كار گرفته شد. اخيراً از شيمي درماني با دوز بالا، براي مراحل پيشرفته بيماري و يا بيماران با ريسك بالا استفاده ميشود.


اپيدميولوژي

توزيع سني بيماري هوچكين در دو رده سني ميباشد. در كشورهاي صنعتي افزايش اوليه از اواسط دهه 20 به بالا ميباشد و افزايش ثانويه از 50 سالگي به بعد است.

در كشورهاي در حال توسعه افزايش اوليه قبل از نوجواني و افزايش ثانويه بعد از 50 سالگي اتفاق مي افتد. تفاوتهاي جغرافيائي و قوميتي و وضعيت اقتصادي نيز در ميزان بروز بيماري مؤثر است.

مطالعات اپيدميولوژي سه شكل مجزا از بيماري هوچكين را ارائه كرده است كه شامل

فرم child hood (كمتر از 14 سال)، فرم بالغين جوان young adult (34   15 ساله) و فرم بالغين بزرگتر (از 55 تا 74 سالگي).

بيماري هوچكين اطفال در جنس مذكر بيشتر است و در سن نوجواني بين دو جنس مساوي است، و در بچه هاي زير 5 سال بندرت ديده شده است. هوچكين بين سفيد پوستان بالغ بيشتر است.

هوچكين فرم كودكان با افزايش تعداد فاميل و وضعيت اقتصادي پائين، بيشتر بروز ميكند در حاليكه در فرم بالغين جوان كشورهاي صنعتي با وضعيت اقتصادي و اجتماعي بالا ميزان بروز بيشتر ميشود.

در سن جواني نوع Mixed cellularity شيوع بيشتري دارد، در كل نوع Nodular sclerosis بيشترين شيوع را دارد.

گزارشات زيادي در مورد بروز بيماري هوچكين در خواهر يا برادر بخصوص از يك جنس شده است. انتقال از راه جفت نادر است. هوچكين در افرادي كه نقص ايمني زمينه اي دارند شايعتر است.

RNA ويروس EBV در سلولهاي Reed    sternbery به خصوص در نوع Mixed cellularity يافته شده است. ويروس EBV در افرادي كه دچار نقص ايمني مادرزادي يا اكتسابي هستند ميتواند مسبب بيماريهاي لنفوپروليفراتيو شود.


بيولوژي

سلول بدخيم در بيماري هوچكين عبارت از سلول Reed    sternberg است. اين سلولها از طريق وجود يك هستك بزرگ مشابه انكلوزيون و يك هسته و يا دو هسته يا هسته هاي متعدد تشخيص داده ميشود. در صورتيكه سلول داراي يك هسته باشد، به آن سلول هوچكين گويند و اگر چند هسته داشت سلول Reed    sternberg ناميده ميشود. معمولاً اندازه هسته ها بزرگ است و اطراف آن را يك هاله مخصوص روشن در برگرفته است كه جزء خصوصيات اين سلول است.

سلولهاي Reed    sternberg و انواع هسته اي آنها داراي گيرنده هاي مخصوص جزء سوم كمپلمان و قسمت fc ايمونوگلوبولين ها هستند.

در نوع ندولراسكلروزيس، بيشتر آنتي ژنهاي مربوط به سلولهاي T را نشان ميدهد در صورتي كه در نوع لنفوسيت غالب، بيشتر آنتي ژنهاي مربوط به سلولهاي B را نشان مي دهند.

CD40 يك آنتي ژن مفيد از نظر بررسي و تعيين سلولهاي تومورال در انواع مختلف بيماري هوچكين ميباشد و شايد اين آنتي ژن نقشي را در رابطه با تنظيم و توسعه

پاسخ دهید