دانلود پروژه بررسي سيستم حسابداري بانك كارآفرين (غيردولتي- سهامي عام)

دانلود پروژه بررسي سيستم حسابداري بانك كارآفرين (غيردولتي- سهامي عام)

فرمت فایل: موجود نیست

دسته بندی:

قیمت: 79,000 ریال

تعداد نمایش: 125 نمایش

ارسال توسط:

تاریخ ارسال: 16 اکتبر 2016

به روز رسانی در: 23 دسامبر 2016

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

79,000 ریال – خرید

بررسي سيستم حسابداري بانك كارآفرين (غيردولتي- سهامي عام)

نوع فایل:ورد

تعداد صفحات:130

اندازه فایل:316کیلوبایت

عنوان

مقدمه

چكيده

تصويب نامه هيأت وزيران و ضمائم

تاريخچة تاسيس و حدود فعاليت بانك كارآفرين

عناوين حسابهاي دفتر كل

زير حسابهاي دفتر كل

مبناي تهيه و اهم رويه هاي حسابداري بانك كارآفرين

صورتهاي مالي: ترازنامه

صورت سود و زيان

صورت سود و زيان انباشته

صورت گردش جريان وجوه نقد

گزارش هيئت مديره به مجمع عمومي (عادي)

گزارش حسابرسان مستقل و بازرس قانوني

بررسي نظرات سهامداران

مشاوره مالي بانك كارآفرين

نظريه شخصي

خلاصه و نتيجه گيري

منابع و مآخذ

مقدمه

  1. هدف اين استاندارد تجويز مبنايي براي ارائه صورتهاي مالي با مقاصد عمومي يك واحد تجاري به منظور حصول اطمينان از قابليت مقايسه با صورتهاي مالي دوره هاي قبل از آن واحد و با صورتهاي مالي ساير واحدهاي تجاري مي باشد . براي دستيابي به اين هدف ‏، در اين استاندارد ملاحظات كلي در خصوص نحوه ارائه صورتهاي مالي ، رهنمودهايي درباره ساختار آنها و حداقل الزامات در خصوص محتواي صورتهاي مالي ارائه شده است. چگونگي شناخت ‏، اندازه گيري و افشاي معاملات و ساير رويدادهاي خاص در ساير استانداردهاي حسابداري ارائه مي شود.

دامنه كاربرد

  1. الزامات اين استاندارد بايد در ارائه كليه “ صورتهاي مالي با مقاصد عمومي ” كه بر اساس استانداردهاي حسابداري تهيه و ارائه مي شود ، بكار گرفته شود .
  2. صورتهاي مالي با مقاصد عمومي ( كه از اين پس صورتهاي مالي ناميده مي شود ) براي پاسخگويي به نيازهاي استفاده كنندگاني تهيه مي شود كه در موقعيت دريافت گزارشهاي متناسب با نيازهاي اطلاعاتي خاص خود نيستند . صورتهاي مالي به طور

جداگانه يا همراه با ساير گزارشها ، جهت استفاده عموم ارائه مي شود . مفاد اين استاندارد براي صورتهاي مالي تلفيقي گروه واحدهاي  تجاري نيز كاربرد دارد .

  1. در اين استاندارد واژه هايي بكار گرفته مي شود كه در واحدهاي تجاري ( انتفاعي ) اعم از خصوصي يا عمومي كاربرد دارد . واحد هاي غيرانتفاعي براي بكارگيري الزامات اين استاندارد ممكن است نيازمند انجام تعديلاتي در عناوين اقلام اصلي صورتهاي مالي خود يا ارائه اطلاعات بيشتر باشند .
  2. نحوه ارائه داراييهاي جاري و بدهيهاي جاري بخشي از موضوع اين استاندارد است ليكن به طور جداگانه در استاندارد حسابداري شماره 14 مطرح شده است .

هدف صورتهاي مالي

  1. هدف صورتهاي مالي ‏، ارائه اطلاعاتي تلخيص و طبقه بندي شده درباره وضعيت مالي ، عملكرد مالي و انعطاف پذيري مالي واحد تجاري است كه براي طيفي گسترده از استفاده كنندگان صورتهاي مالي در اتخاذ تصميمات اقتصادي مفيد واقع شود . صورتهاي مالي همچنين تنايج ايفاي وظيفه مباشرت مديريت يا حسابدهي آنها را در قبال منابعي كه در اختيارشان قرار گرفته است ، نشان مي دهد . به منظور دستيابي به اين هدف ، در صورتهاي مالي يك واحد تجاري اطلاعاتي درباره موارد زير ارائه مي شود :

الف . داراييها ،

ب. بدهيها ،

ج . حقوق صاحبان سرمايه ،

د . درآمدها ،

ه . هزينه ها ، و

و . جريانهاي نقدي .

اين اطلاعات ، همراه با ساير اطلاعات مندرج در يادداشتهاي توضيحي ، استفاده كنندگان صورتهاي مالي را در پيش بيني جريانهاي نقدي آتي واحد تجاري و خصوصاً در زمانبندي و اطمينان از توانايي آن در ايجاد وجه نقد كمك مي كند .

مسئوليت صورتهاي مالي

  1. مسئوليت تهيه و ارائه صورتهاي مالي با هيأت مديره يا ساير اركان اداره كننده واحد تجاري است .

اجزاي صورتهاي مالي

  1. مجموعه كامل صورتهاي مالي شامل اجزاي زير است :

الف . صورتهاي مالي اساسي :

  1. ترازنامه ،
  2. صورت سود و زيان ،
  3. صورت سود و زيان جامع ، و
  4. صورت جريان وجوه نقد .

ب . يادداشتهاي توضيحي .

ملاحظات كلي

ارائه مطلوب و رعايت استانداردهاي حسابداري

  1. صورتهاي مالي بايد وضعيت مالي ، عملكرد مالي و جريانهاي نقدي واحد تجاري را به نحو مطلوب ارائه كند . تقريباً در تمام شرايط ، اعمال مناسب الزامات استانداردهاي حسابداري همراه با افشاي اطلاعات اضافي در صورت لزوم ، منجر به ارائه صورتهاي مالي به نحو مطلوب مي شود .
  2. هر واحد تجاري كه صورتهاي مالي آن طبق استانداردهاي حسابداري تهيه و ارائه مي شود بايد اين واقعيت افشا كند . در صورتهاي مالي نبايد ذكر كرد كه اين صورتها طبق استانداردهاي حسابداري تهيه شده است ، مگر اينكه در تهيه صورتهاي مزبور مفاد تمام الزامات مندرج در استانداردهاي مربوط رعايت شده باشد .
  3. بكارگيري نامناسب استانداردهاي حسابداري ، از طريق افشا در يادداشتهاي توضيحي ، جبران نمي شود .
  4. در موارد بسيار نادر ، چنانچه مديريت واحد تجاري به اين نتيجه برسد كه رعايت يكي از الزامات استانداردهاي حسابداري ، صورتهاي مالي را گمراه كننده مي سازد و بنابراين انحراف از آن به منظور دستيابي به ارائه صورتهاي مالي به نحو مطلوب ضروري است ، بايد موارد زير را افشا كند :

الف . اين مطلب كه بنا به اعتقاد مديريت واحد تجاري ، صورتهاي مالي ، وضعيت مالي ، عملكرد مالي و جريانهاي نقدي واحد تجاري را به نحو مطلوب منعكس مي كند ،

ب. تصريح اينكه صورتهاي مالي از تمام جنبه هاي با اهميت مطابق با استانداردهاي حسابداري مي باشد ، به استثناي انحراف از الزامات يك استاندارد حسابداري كه به منظور ارائه مطلوب صورتهاي مالي انجام گرفته است ،

ج . استانداردي كه الزامات آن رعايت نشده است ، ماهيت انحراف شامل شيوه حسابداري مقرر در استاندارد ، اينكه چرا كاربرد شيوه مقرر در استاندارد صورتهاي مالي را گمراه كننده مي سازد و شيوه حسابداري بكار گرفته شده ، و

د . اثر مالي انحراف بر سود و زيان خالص ، داراييها ، بدهيها و حقوق صاحبان سرمايه در هر يك از دوره هاي مورد گزارش .

  1. براي ارائه صورتهاي مالي به نحو مطلوب ، رعايت موارد زير الزامي است :

الف . انتخاب و اعمال رويه هاي حسابداري طبق مفاد بند 17 ،

ب . ارائه اطلاعات شامل رويه هاي حسابداري ، به گونه اي كه اطلاعات ، مربوط ، قابل اتكا ، قابل مقايسه و قابل فهم باشد ، و

ج . ارائه اطلاعات اضافي در مواردي كه رعايت الزامات مقرر در استانداردهاي حسابداري براي درك اثر معاملات يا ساير رويدادهاي خاص بر وضعيت مالي و عملكرد مالي واحد تجاري توسط استفاده كنندگان صورتهاي مالي كافي نباشد .

  1. در موارد نادر ممكن است كاربرد الزامات يك استاندارد حسابداري به ارائه صورتهاي مالي گمراه كننده ، منجر شود . اين امر تنها در مواردي روي مي دهد كه شيوه مقرر در استاندارد مورد نظر به وضوح نامناسب باشد ، به گونه اي كه نتوان از طريق كاربرد الزامات آن استاندارد يا يه وسيله افشاي اطلاعات اضافي ، به ارائه صورتهاي مالي به نحو مطلوب دست يافت . اين موضوع كه كاربرد يوه ديگر نيز مي تواند به ارائه صورتهاي مالي به نحو مطلوب منجر شود ، به تنهايي براي توجيه انحراف لز شيوه مقرر ، مناسب نيست .
  2. براي ارزيابي ضرورت انحراف از الزامات يك استاندارد حسابداري ، ملاحظات زير مدنظر قرار مي گيرد :

الف . هدف از الزام مقرر و اينكه چرا در شرايط خاص موردنظر ، هدف مزبور نامربوط يا دست نيافتني است .

ب . تفاوت شرايط واحد تجاري با شرايط ساير واحدهاي تجاري كه الزام موردنظر را رعايت مي كنند .

  1. نظر به اينكه مي رود شرايط ايجاب كننده انحراف بسيار نادر باشد و ضرورت انحراف نيز موضوعي بحث انگيز و مستلزم قضاوت است ، بنابراين آگاهي عدم رعايت الزامات استاندارد حسابداري براي استفاده كنندگان اهميت دارد . همچنين براي اينكه استفاده كنندگان بتوانند در مورد انحراف به طور آگاهانه قضاوت و

تعديلات لازم را جهت انطباق با استاندارد موردنظر محاسبه كنند ، اطلاعاتي كافي در صورتهاي مالي ارائه مي شود .

رويه هاي حسابداري

  1. مديريت واحد تجاري بايد رويه هاي حسابداري را به گونه اي انتخاب و اعمال كند كه صورتهاي مالي با تمام الزامات استانداردهاي حسابداري مربوط مطابقت داشته باشد . در صورت نبود استاندارد خاص ، مديريت بايد رويه ها را به گونه اي تعيين كند تا اطمينان يابد صورتهاي مالي اطلاعاتي را فراهم مي آورد كه :

الف . به نيازهاي تصميم گيري استفاده كنندگان مربوط است ، و

ب . قابل اتكاست به گونه اي كه :

  1. وضعيت مالي و عملكرد مالي واحد تجاري را صادقانه بيان مي كند ،
  2. منعكس كننده محتواي اقتصادي و نه فقط شكل حقوقي معاملات و ساير رويدادهاست ،
  3. بيطرفانه يعني عاري از تمايلات جانبدارانه است ،
  4. محتاطانه است ، و
  5. از تمام جنبه هاي با اهميت ، كامل است .
  6. رويه هاي حسابداري راه كارهاي ويژه اي است كه واحد تجاري برا ي تهيه و ارائه صورتهاي مالي انتخاب مي كند . راه كارهاي مزبور كه در استانداردهاي حسابداري

مشخص شده اند براي اعمال اصول مندرج در مفاهيم نظري گزارشگري مالي در مورد اقلام ، معاملات و ساير رويدادهاي مالي و بويژه موارد زير ايجاد شده است :

الف . اندازه گيري و تجديد اندازه گيري داراييها و بدهيها در مواردي كه مبالغ مربوط از اهميت نسبي برخوردار است ، و

ب . نحوه و زمان شناخت تغييرات در داراييها و بدهيها در صورتهاي عملكرد مالي .

  1. در صورت نبودن استاندارد حسابداري خاص ، مديريت رويه هايي را بكار مي برد كه به ارائه مفيدترين اطلاعات در صورتهاي مالي منجر شود . اين امر مستلزم بكارگيري قضاوت توسط مديريت واحد تجاري با مدنظر قرار دادن ملاحظات زير است:

الف . الزامات استانداردهاي حسابداري براي موضوعات مشابه و مربوط ،

ب . تعاريف ، معيارهاي شناخت و اندازه گيري داراييها ، بدهيها ، درآمد ها و هزينه ها مندرج در مفاهيم نظري گزارشگري مالي ، و

ج . استانداردهاي صادره توسط ساير مراجع حرفه اي معتبر و رويه هاي پذيرفته شده صنعت تا ميزاني كه با موارد الف و ب اين بند سازگار باشد .

تداوم فعاليت

  1. مديريت در زمان تهيه صورتهاي مالي ، بايد توان ادامه فعاليت واحد تجاري را ارزيابي كند . صورتهاي مالي بايد برمبناي تداوم فعاليت تهيه شود مگر اينكه مديريت قصد انحلال يا توقف عمليات واحد تجاري را داشته باشد ، يا عملاً ناچار به انجام اين

مي شود . در مواردي كه مديريت از رويدادها و شرايطي آگاهي يابد كه ممكن است ابهام اساسي نسبت به توانايي تداوم فعاليت واحد تجاري ايجاد كند ، اين ابهام بايد افشا شود . چنانچه صورتهاي مالي برمبناي تداوم فعاليت تهيه نشود ، اين واقعيت بايد همراه با مبناي تهيه صورتهاي مالي و اينكه چرا واحد تجاري فاقد تداوم فعاليت تلقي شده است ، افشا شود.

  1. تداوم فعاليت به معناي ادامه عمليات واحد تجاري در آينده قابل پيش بيني است . يعني در تهيه و ارائه صورتهاي مالي ، هيچ قصد يا الزامي به انحلال واحد تجاري يا كاهش قابل توجه در حجم عمليات واحد تجاري فرض نمي شود .
  2. مديريت براي ارزيابي تداوم فعاليت ، تمام اطلاعات موجود در خصوص آينده قابل پيش بيني ( حداقل 12 ماه پس از تاريخ ترازنامه ) را بررسي مي كند . ميزان اين بررسي به واقعيات موجود در هر مورد بستگي دا رد . نتيجه گيري درباره مناسب بودن كاربرد مبناي تداوم فعاليت براي واحد تجاري مي تواند بدون تجزيه و تحليل تفصيلي ، امكان پذير باشد . در غير اين صورت ، براي ارزيابي تداوم فعاليت ممكن است بررسي مواردي از قبيل عوامل مؤثر بر سودآوري جاري و مورد انتظار ، جداول زماني بازپرداخت بدهيها و منابع بالقوه تأمين مالي ضروري باشد .

مبناي تعهدي

  1. به استثناي اطلاعات مربوط به جريانهاي نقدي ، واحد تجاري بايد صورتهاي مالي خود را بر مبناي تعهدي تهيه كند .
  2. در مبناي تعهدي ، معاملات و ساير رويدادها در زمان وقوع ( و نه در زمان دريافت يا پرداخت وجه نقد ) شناسايي و در اسناد و مدارك حسابداري ثبت مي شود و در صورتهاي مالي دوره هاي مربوط انعكاس مي يابد . بسياري از هزينه ها بر مبناي رابطه مستقيم مخارج تحمل شده با درآمدهاي تحصيل شده در صورت سود وزيان شناسايي مي شود ( تطابق هزينه و درآمد ) . در هر صورت ، كاربرد مفهوم تطابق ، شناخت اقلامي را در ترازنامه كه با تعريف داراييها يا بدهيها انطباق ندارد ، مجاز نمي شمرد .

ثبت رويه در نحوه ارائه

  1. نحوه ارائه و طبقه بندي اقلام در صورتهاي مالي از يك دوره به دوره بعد نبايد تغيير كند مگر در مواردي كه :

الف . تغييري عمده در ماهيت عمليات واحد تجاري يا تجديد نظر در نحوه ارائه صورتهاي مالي حاكي از اين باشد كه تغيير مزبور به ارائه مناسبتر معاملات يا ساير رويدادها منجر شود ، يا

ب . تغييري در نحوه ارائه ، به موجب يك استاندارد حسابداري الزامي شود .

  1. تحصيل يا واگذاري داراييهاي عمده يا تجديد نظر در نحوه ارائه صورتهاي مالي ممكن است مستلزم ارائه صورتهاي مالي به شكلي متفاوت باشد . تنها در شرايطي كه

ادامه ارائه صورتهاي مالي به شكل جديد محتمل باشد يا اينكه منافع ارائه صورتهاي مالي به شكل جديد به روشني مشخص باشد ، واحد تجاري بايد نحوه ارائه صورتهاي مالي خود را تغيير دهد . در صورت ايجاد تغيير ر نحوه ارائه صورتهاي مالي ، واحد تجاري اطلاعات مقايسه اي را طبق مندرجات بند 39 اين استاندارد تجديد طبقه بندي مي كند .

اهميت و تجميع

  1. تمام اقلام با اهميت بايد به طور جداگانه در صورتهاي مالي ارائه شود . مبالغ كم اهميت بايد مبالغ داراي ماهيت يا كاركرد مشابه جمع شود و نيازي به ارائه جداگانه آنها نيست .
  2. صورتهاي مالي حاصل از پردازش تعداد زيادي معاملات و ساير رويدادهاست كه با تجميع آنها در گروههاي مختلف براساس ماهيت يا كاركرد ، سازمان مي يابد . ارائه اطلاعات تلخيص و طبقه بندي شده اي كه تشكيل دهنده اقلام اصلي مندرج در صورتهاي مالي اساسي يا در يادداشتهاي توضيحي است ، آخرين مرحله از فرآيند تجميع و طبقه بندي است . چنانچه يك قلم اصلي به تنهايي با اهميت نباشد در صورتهاي مالي اساسي يا در يادداشتهاي توضيحي ، با اقلام اصلي ديگر جمع مي شود. اهميت يك قلم ممكن است به اندازه اي نباشد كه ارائه جداگانه آن را در صورتهاي مالي اساسي توجيه كند ، اما افشاي جداگانه آن را در يادداشتهاي توضيحي ايجاب كند .

پاسخ دهید