سیستم همکاری در فروش سپیده

نگاهي به تاريخ تحولات علوم بشري حاكي از آن است كه در طول تاريخ رويكردها و نگرش هاي متفاوتي در باب تقسيم بندي و ارتباط علوم مختلف بشري با يكديگر وجود داشته است. اصولاً تقسيم بندي و دسته بندي علوم به رشته ها و شاخه هاي مختلف، در برهه اي از تاريخ صورت گرفت كه پيشرفت، رشد و تحولات متعدد و زيادي در علوم بشري انجام شد و وسعت و حيطه اين علوم گسترش يافت، لذا بررسي و تحليل آن با مشكلات و مسائل خاصي روبه رو گشت، در حالي كه در زمان هاي گذشته، تمامي علوم بشري در يك سنخ و يك حيطه مورد بررسي و تشريح قرار مي گرفت.

    بنابراين جداسازي و عدم وجود ارتباط متقابل بين شاخه هاي علوم بشري، امري ناممكن به نظر مي رسد، زيرا ريشه و بستر تمام اين علوم يكي است، به همين دليل، بسياري از علوم، ويژگي بين رشته اي داشته و از مباني و يافته هاي چندين علوم بهره مي برند. با توجه به اينكه جداسازي و دسته بندي علوم بعدها صورت گرفت و تمام علوم بشري يكي هستند، در اين ميان برخي از شاخه هاي دانش بشري، به مثابه مبنا و بستر ديگر علوم تلقي مي گردد و در علوم باستاني و سنتي نيز، تصوّر اوليه از دانش بشري همين علوم بودند كه در دانش انساني يا علوم اجتماعي خلاصه مي شود.

    علم انساني به عنوان بستر و مبناي تمام دانش بشري، نقشي حساس و بين رشته اي را بازي مي كند، زماني كه تحول و دگرگوني هاي لازم در اين علم صورت گرفته است، تمام مباني و قواعد علوم تغيير و تحول يافته اند و زماني كه علوم انساني مورد غفلت و بي توجهي قرار گرفته، نوعي عقب ماندگي و وابستگي علمي بر بطن جامعه حاكم گشته است، زيرا قواعد و مباني علوم انساني به ديگر شاخه هاي دانش بشري چون علوم طبيعي، تجربي و فني جهت داده و بسترهاي تحول و دگرگوني اين علوم را نشان مي دهد.

    در سال هاي اخير، با رشد كمي علوم فني به مدت چند سده، علوم نظری مورد اغفال قرار گرفت و نظريه هاي متعددي در زمينه استقلال علوم طبيعي از دانش انساني مطرح گشت. در اين راستا دانشكده هاي فني و مهندسي جدا از دانشگاه علوم اجتماعي تاسيس شد و ارزش و اهميت علم انساني مورد ترديد قرار گرفت. اما با ايجاد وقفه و ركود در رشد علوم طبيعي و فني، مجدداً دانش انساني و رهيافت هاي اين علوم مورد توجه و اهميت قرار گرفته است و براي بار ديگر، علوم انساني در محافل علمي و دانشگاهي كشورهاي مختلف مطرح گشته است.

    بايد در نظر داشت كه اصول تحليلي، استنباطي و فكري كه در روش و شيوه علوم نظری نهفته است، به ديگر علوم جهات تحقيق و رشد را نشان مي دهد. علوم طبيعي و تجربي براي نيل به تحول و دگرگوني نيازمند مبناي تحليلي و تفهيمي علم انساني و اجتماعي است، زيرا به تنهايي قدرت و توانايي درك جنبه هاي ضعف و چالش برانگيز خود را ندارد و اين علوم انساني است كه وظيفه بازانديشي و بازتحليلي را در علوم طبيعي و فني به عهده دارد.

    پيشرفت علوم فني و مهندسي بدون توجه به نيازهاي جامعه، مقتضيات فرهنگي و اعتقادي جامعه و بحران هاي اجتماعي  نمي تواند راه به جايي ببرد. علوم طبيعي بايد شناختي جامع و كامل از نيازهاي اجتماعي، ارزش هاي فرهنگي و شرايط بومي و محلي جامعه خود داشته باشد، تا با دستورهاي اخلاقي و اعتقادي و انساني سرزمين خود تضادي نداشته باشد و جنبه تقليدي يافته هاي علمي كشورهاي غربي را وارد عرصه علمي و دانشگاهي كشور ننمايد، از اين رو نيازمند جهت دهي و قواعد علم انساني است. پيشرفت و رشد علمي در يك جامعه زماني صورت مي گيرد كه كارايي و كاربرد تمام شاخه هاي دانش