سیستم همکاری در فروش سپیده

فهرست:

كشاورزي صنعتي و كودهاي شيميايي

كشاورزي پايدار

تاثير كودهاي شيميايي بر EC و PH خاك و گياهان

تاثير کودها بر   PHخاک و گياهان

اسيديته معادل

كشاورزي صنعتي و كودهاي شيميايي

تكنولوژى همچون شمشير دولبه اى است كه استفاده از يك لبه آن به نفع انسان و استفاده از لبه ديگرش به ضرر اوست. اينكه در اين گرماى شديد هواى خنك كولر به داد ما مى ر سد از فوايد تكنولوژى امروزى است. اما غافليم كه همين تكنولوژى در بخش هايى مثل كشاورزى صنعتى چه زيان هايى به بار آورده است. استفاده از كود هاى شيميايى در اين نوع كشاورزى بهترين نمونه براى نشان دادن تاثيرات مضر كشاورزى صنعتى بر روى محيط زيست انسان است. اين نوع كود ها خاك را زائل مى كنند و منجر به سترون شدن زمين مى شوند.

بهترين مثال استفاده مكرر از كود هاى شيميايى در كشاورزى با روش صنعتى در جلگه خوزستان و دشت گرگان كشور ما بود كه آسيب هاى فراوانى به خاك اين مناطق وارد آورد. جلگه خوزستان كه زمانى به علت وجود رسوبات بين النهرين در آن قادر بود گندم خاورميانه را تامين كند و دشت گرگان كه از حاصلخيز ترين سرزمين هاى ايران محسوب مى شد، امروزه در اثر نفوذ كود هاى شيميايى زائل شده است. از اثرات مخرب ديگر تكنولوژى مى توان به فاضلاب ها و پساب هاى حاصل از صنعت اشاره كرد كه به آب برگشت داده مى شوند و محيط زيست انسان را آلوده مى كنند.

طبق يك رابطه علت و معلولى طبيعت پسماندى ندارد و همه پسماند ها يا غذاى موجودات ديگر هستند يا به خاك باز مى گردند كه همه عناصر تجزيه كننده ضايعات را در خود دارند. اما ما با بازگشت پساب هاى صنعتى به آب اين چرخه را برهم مى زنيم و با باقى ماندن اين نوع پساب ها محيط زندگى خود و ديگر موجودات زنده را آلوده مى كنيم.

سال هاست كشور هاى پيشرفته علمى تلاش مى كنند ضرر هاى ناشى از تكنولوژى به محيط زيست را با توليد تكنولوژى هاى بى ضرر يا «تكنولوژى سبز»، مهار كنند. از جمله در سال ۱۹۸۷ ميلادى مصادف با سال ۱۳۵۷ شمسى «سياست كشاورزى سبز» پايه گذارى شد كه كشاورزى سبز مبتنى بر حذف كامل كود هاى شيميايى و استفاده از كود هاى طبيعى (حيوانى) و به خصوص تناوب زراعى بود. در اين نوع كشاورزى بسيار دقت مى شد تا موادى كه از خاك گرفته مى شوند دوباره به آن باز گردند. طورى كه وقتى محصولى مانند ذرت و گندم كه ازت خاك را مى بلعد؛ مى كاشتند بلافاصله تيره بغولات مثل نخود، شبدر را نيز به خاك مى افزودند تا ازتو باكترى كه در ريشه اين گياهان وجود دارد ازت هوا را بگيرد و به خاك پس بدهد.

كشاورزي پايدار

امروزه برنامه ريزي براي بهره برداري از منابع براي نيل به توسعه پايدار به عنوان يكي از مهمترين مسائل اقتصادي ، زيست محيطي و اجتماعي بشر به شمار مي‌آيد . به اين ترتيب مي‌توان گفت كه پايداري يكي از مفاهيم مهم كاربردي است كه در مباحث گوناگون صاحب نظران مورد استفاده قرار مي‌گيرد . در اين ميان بخش كشاورزي به عنوان مسئول اصلي تعيين غذاي مردم عرصه فعاليت هايي است كه با پايداري منابع آب و زمين و ساير نهادهاي مورد نياز منابع سر و كار دارد. چگونگي فعاليت هاي كشاورزي در طول تاريخ مراحل مختلفي را طي نموده است در عصر كشاورزي فعاليت هاي زراعي به صورت ابتدايي توسط دهقانان بر روي عرصه هاي كوچك صورت مي‌گيرد و شيوه اي كاملا معيشتي و بسته براي رفع نيازهاي خانوار در آن به كار مي‌رفت در عصر صنعت كشاورزي با تحولات نوين همراه شد ورود كودهاي شيميايي و سموم و بذور اصلاح شده انقلاب سبز را پايه گذاري نمود و افزايش روز افزون توليدات كشاورزي فشار بر منابع را افزايش داد در عصر فرا صنعتي كشاورزي به عنوان يك فعاليت اقتصادي وارد عرصه تجارت جهاني گرديد در اين دوره به ويژه در طول