سیستم همکاری در فروش سپیده

خواب برادر مرگ است، (در كتاب بحارالانوار، ج 76، ص 189 از امام صادق(ع) نقل مى‏كند كه «النوم اخ الموت»). منظور از برادرى خواب و مرگ اين است كه اين دو شباهت‏ها و سنخيت‏هاى بسيارى با هم دارند نه اين كه عين هم هستند، زيرا دو برادر حتى اگر دوقلو باشند، تفاوت‏هاى محسوسى با هم دارند. شباهت خواب و مرگ را آيات قرآنى تبين فرموده‏اند: اول: وَ هُوَ اَلَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَ يَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضى‏ أَجَلٌ مُسَمًّى؛ او كسى است كه تمام شما را در شب (به هنگام خواب) مى‏گيرد و از آنچه در روز كرده‏ايد، با خبر است. سپس در روز شما را (از خواب) برمى‏انگيزد، (و اين وضع همچنان ادامه مى‏يابد) تا سرآمد معينى فرا رسد…، (انعام، آيه 60). دوم: اَللَّهُ يَتَوَفَّى اَلْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ اَلَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها فَيُمْسِكُ اَلَّتِي قَضى‏ عَلَيْهَا اَلْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ اَلْأُخْرى‏ إِلى‏ أَجَلٍ مُسَمًّى؛ خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض مى‏كند و ارواحى را كه شمرده‏اند نيز به هنگام خواب مى‏گيرد، سپس ارواح كسانى كه فرمان مرگشان را صادر كرده نگه مى‏دارد و ارواح ديگرى را (كه بايد زنده بمانند) باز مى‏گرداند تا سرآمدى معين…، (زمر، آيه 42). توفى يعنى تمامى چيزى را گرفتن، (الميزان، ج 7، ص 184)

در اين آيات تصريح شده است كه خواب همانند مرگ در اين نكته شريك است كه تمام حقيقت انسان كه همان روحش باشد، گرفته مى‏شود و نزد خدا برمى‏گردد. پس ما در هر خوابى به نوعى مرگ دچار مى‏شويم و خواب و مرگ در قطع رابطه روح با بدن مشترك هستند، چنانچه بعث هم به معناى بيدار شدن و زنده شدن در خواب و مرگ آمده است، (الميزان، ج 7، ص 184 و 185). بنابراين خواب برادر مرگ است و اين بدان معناست كه در هر دو ارواح از بدن‏ها جدا مى‏شوند و تصرفى در آن ندارند (از اينجا روشن مى‏شود كه تمام حقيقت انسان روح اوست نه مجموعه روح و بدن او. زيرا در هنگام خواب و مرگ تنها روح انسان را مى‏گيرند. به تفسير الميزان، ج 17، ص 402 و 403 مراجعه فرماييد. اما بين خواب و مرگ تفاوتى اساسى وجود دارد و آن اين كه خواب كم شدن علاقه روح به بدن است كه در اين صورت روح به كار تدبير بدن و دخل و تصرف آن نمى‏پردازد. «يعنى خواب تعطيل بخشى از دستگاه مغز و ضعيف شدن پيوند روح و جسم است و مرگ تعطيل كامل دستگاه مغزى آدمى و قطع مطلق پيوند روح و جسم است. پس خواب مرحله كوچكى از مرگ است، (تفسير نمونه، ج 5، ص 212).

به عبارت ديگر روح با بدن سه حالت دارد:

1      ارتباط تمام، حالت حيات و بيدارى. 2      ارتباط ناقص، حالت خواب. 3      قطع ارتباط، حالت مرگ. پس معناى برادرى مرگ و خواب اين است كه خواب چهره ضعيفى از مرگ است و مرگ نمونه كاملى از خواب، (تفسير نمونه، ج 19، ص 477). چنانچه ملاحظه فرموديد: قرآن، خواب را پديده‏اى روحانى مى‏داند كه شناخت حقيقت آن بدون تفسير درستى از روح امكان ندارد. به نظر قرآن خواب نوعى قطع رابطه روح با بدن و جدايى روح از بدن است. البته اين جدايى كامل نيست، بلكه نوعى رابطه هنوز برقرار است. اما تدبير روح در بدن كم مى‏شود. چنين است كه در حالت خواب، عمل دستگاه ادراكى و شعور از كار مى‏افتد (چنانچه حتى از اتفاقات پيرامونى