سیستم همکاری در فروش سپیده

ما در اين مقاله به بحث و بررسي فقهي ادله وجوب اطاعت اين اوامر مي پردازيم و شبهه تقليد از والدين را در اصول عقايد دين پاسخ مي گوييم.

«و الذي قال لوالديه أفٍ لكما أتعدانني أن اخرج و قد خلت القرون من قبلي و هما يستغيثان الله و تلك امن إنّ وعدالله حقًّ فيقول ما هذا إلاّ أساطير الأوّلين.»1

«و كسي كه به پدر و مادرش گفت: اف بر شما، آيا به من وعده مي دهيد كه [از گورم] بيرون روم در حالي كه مردمان پيش از من [مردند] و گذشتند، و آن دو نزد خدا فرياد خواهي مي كنند [و به فرزند مي گويند:] واي بر تو، ايمان بياور، به راستي وعده خدا حق (شدني) است. پس (فرزند) مي گويد: اين نيست مگر افسانه هاي نخستينيان.»

      سبب نزول

طبق روايت مشهوري از اهل سنت مروان بن حكم، عبدالرحمن بن ابوبكر را متهم كرد كه اين آيه درباره وي نازل شده ولي عايشه پس از احضار مروان وي را توبيخ كرد و برادر خود را از اين اتهام مبرا دانست و گفت: اين آيه درباره فلان بن فلان نازل شد.

سيوطي روايت ديگري از تفسير طبري نقل مي كند كه درباره يكي از پسران ابوبكر نازل شد.2 وقتي پدر و مادرش او را با اصرار و الحاح به ايمان به معاد فراخواندند گفت: عبدالله بن جدعان و گروهي از بزرگان قريش را برايم زنده كنيد تا درباره صدق گفتارتان از آنان بپرسم. به هرحال مفسران حسن رفتار و زجاج نظر به آيه بعد «اولئك  الذين حق عليهم القول…» گفته اند: درباره هر كافر محاق والدين است.3

      تفسير آيه

«الذي» مبتدا و «اولئك» در آغاز آيه بعد خبر است و «صله الذي»، «قال لوالديه أفّ لكما أتعدانني أن أخرج و قد خلت القرون من قبلي»       تا      «اساطير الاولين» است. وقتي والدين، اين فرزند را به ايمان به معاد فراخواندند، به آنان از روي خشم و بيزاري با كلمات عقوق اسأله ادب كرد و گفت: اف به شما (دور و بيزارم از شما و بدم مي آيد) آيا به من مي گوييد زماني از گورم بيرون مي آيم و زنده خواهم شد در حالي كه مردمان پيش از من مردند و گذشتند و نه از گور بيرون آمدند و نه دوباره زنده شدند (و برهمين اعتقاد به انكار معاد گذشتند)؟

با وجودي فرزند اين گونه از ايمان سر مي تافت والدين رو به خدا آورده و با فرياد خواهي از او مي خواستند تا لطفي كند و فرزند را به ايمان هدايت كند و به فرزند مي گفتند: «واي بر تو، ايمان آور زيرا به راستي وعده خدا درباره زنده شدن دوباره و پاداش و كيفر در روز قيامت راست و درست است.» ولي فرزنند باوجود اصرار الحاح والدين به ايمان آوردن وي، به جاي ايمان آوردن گفت: «همه اين سخنان و قرآن و اعتقاداتي كه مرا به آن فرا مي خوانيد چيزي جز افسانه هاي پيشينيان نيست و حقيقتي ندارد.»4

      دلالت آيه بر وجوب اطاعت

امر والدين در اين آيه در اصول اعتقادي و از تسوغ امر به معروف و نهي از منكر است كه طبق آيه «و اتبع سبيل من أناب إلي» بايد از آنان اطاعت كرد. قراين ديگري كه بر وجوب اطاعت از والدين دلالت مي كند؛ داشتن عنوان احسان است زيرا والدين با الحاح و مشقت و فريادخواهي نزد