سیستم همکاری در فروش سپیده

جنبه كشف روانشناسى در فلسفه قرآن تابع قوانين زير است كه‏چيزى جز بسط دادن همان حقيقتى كه در آغاز بيان كرديم نيست:

1       روان، چنانچه دو گروه تندرو از فلاسفه پنداشته‏اند نه شمش‏نقره است و نه صخره سياه، بلكه حد وسط ميان اين دوست.

2       از همين رو جوانب منفى و مثبت انسان در كنار هم قرار دارندوهيچ نيرويى از خارج آن دو را بر انسان تحميل نمى‏كند و تنهاخداست كه خير را بدو عطا مى‏كند و گاهى تقوا را در اختيار اومى‏نهد.

3       نخستين خطاى فلاسفه از اين جا ناشى مى‏شود كه پيشاپيش‏گمان كرده‏اند نفسى كه تابع خير است نمى‏تواند منبع شر باشدوعكس آن را نيز صادق مى‏دانند غافل از آن كه طبيعت شرور نفس باعطاى خير از سوى خدا منافاتى ندارد چنانچه طبيعت انسان مرگ‏است ولى خدا حيات را بدو عطا فرموده است و ذات او عدم است‏وخداوند به او هستى و وجود عطا فرموده و به همين ترتيب.

4       از همين رو انگيزه‏هاى طبيعى به همان قوّت عوامل فرهنگى‏حق و واقعى است، پس تعصّب در كنار ايثار و شهوت در كنارپاكدامنى و ريا در كنار اخلاص همگى امور واقعى هستند كه مورداعتراف و اقرار مى‏باشند.

5       تربيت، اخلاق و كيفرها و فشارها تماماً امور ضرورى هستندزيرا جنبه مثبت انسان را عليه جنبه منفى او يارى مى‏رساند، البتّه پس‏از اقرار به واقعيّت حالتهاى تجاوز گرانه در نفس بشرى و تأثير عوامل‏وراثتى و هوا و هوس و مشكلات زندگى كه او را به سوى جوانب‏منفى رانده است.

اين موارد پنج‏گانه براى تمركز انقلابى فكرى است كه همان قاعده‏دوگانگى در پديده‏ها هستى و نفس بشرى است، قاعده‏اى كه فلاسفه‏قديم و جديد در آن دستخوش خطا شده‏اند و قرآن اين چنين انسانهارا به سوى آن هدايت مى‏كند:

)وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا * قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا *وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا * كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا * إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا * فَقَالَ‏لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا * فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم‏بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا(109)).