سیستم همکاری در فروش سپیده

ریبوزیم (Ribozyme)

اصطلاح ریبوزیم برای نشان دادن مولکولهای RNA که دارای فعالیت کاتالیزی هستند بکار برده می شود. فعالیتهای آنزیمی که به ریبوزیمها نسبت داده می شوند عبارتند از شکستن، جوش دادن، متصل کردن اسیدهای نوکلئیک. مثالهای بارز فعالیت ریبوزیمها عبارتند از جدا کردن و اتصال خود بخودی اینترونها، جدا کردن جز RNA از RNase p  و تناوبهای مشتق شده از بعضی ویروسهای گیاهی.

5 کلاس ریبوزیم وجود دارد، 3 نوع از این گونه های RNA واکنش های خود بخودی انجام می دهند (self      processing) در حالیکه بقیه شامل ریبونکوکلئاز (RNase P ) P  و rRna کاتالیتهایی هستند که روی سوبستراهای جداگانه عمل می کنند.

پنج کلاس ریبوزیم ها شامل اینترونهای گروه I ، اینترونهای گروه II خود اسپلایسینگ RNA ,)self      splicing) های خود – شکست rRNA , RNase P , (self      cleavage) می باشد. بهترین انواع شناسایی شده ریبوزیمها گروه I اینترونهای خود اسپلایسینگ، RNasep و ریبوزیم سرچکشی است. اکثر فعالیت ریبوزیمها بر اساس دو واکنش پایه ای ترانس اسفریکاسیون و هیدرولیز پیوند فسفودی استر می باشد. سوبسترای ریبوزیمها اغلب مولکولی است که خودش ممکن است حتی قسمتی از  ریبوزیم باشد. وقتی سوبسترا RNA است کاتالیستی که دارای ساختمان RNA است ، می تواند از واکنش ایجاد جفت باز برای شرکت سوبسترا در واکنش استفاده نماید. ریبوزیمها از نظر اندازه تفاوت قابل توجهی با یکدیگر دارند، اینترونهای خود اسپلایسینگ گروه I ممکن است بیش از 400 نوکلئوتید داشته باشد. ریبوزیم سر چکشی متشکل از 2 رشته RNA  بوده در کل تنها 41 نوکلئوتید دارد. همانند آنزیمهای پروتئینی، ساختمان سه بعدی ریبوزیم برای عملکرد آن مهم می باشد. در صورت افزایش حرارت RNA تا بیش از نقطه ذوب یا افزودن عوامل دناتوره کننده یا الیگونوکلئوتید های مکمل، الگوی ایجاد جفت باز به هم خورده وفعالیتش از دست می رود. با تغییر نوکلئوتیدهای ضروری نیز ریبوزیمها غیر فعال میشوند.

خصوصیات آنزیمی اینترونهای گروه II, I:

اینترونهای گروه I و II:

در مکانهای مختلفی وجود دارند. این دسته از اینترونها در ژنهای کد کننده rRNA در یوکاریوتهای پست Tetrahymena Polycephalum (مژکدار) و physarum polycephalum  (کپک مخاطی) وجود دارند آنها در ژنهای میتوکندری، قارچهاو در سه ژن فاژ T4 و نیز باکتریها وجود دارند