سیستم همکاری در فروش سپیده

مقدمه

بحث درباره نقاشي ايراني غالباً هنر مينياتور را به ذهن ها مي آورد. در واقع، مشهورترين و ارزنده ترين نمونه هاي هنر تصويري ايران را مي توان به صفحات نسخه هاي خطي و مرقعات ملاحظه كرد. اما بايد در نظر داشت كه ايرانيان از ديرباز در عرصه هاي مختلف هنر تصويري و تزئيني فعاليت مي كرده اند.

در تاريخ نقاشي ايران به آثار متعدد در مضمون هاي حماسي، تغزلي، عرفاني و اخلاقي بر مي خوريم اين آثار عموماً به توصيف انسان نوعي پرداخته اند چهره نگاري شخصيت ها نيز بر همين منوال ماهيتي قرار دادي و عام دارد هر چند كه در ادبيات فارسي غالباً نقاش چون هنرمندي با توانايي شگرف در شبيه سازي معرفي شده است مثلاً داستان (صورتگري شاپور در خمسه ي نظامي) اما در نگارگري اواخر سده ي نهم هجري به خصوص در كار كمال الدين بهزاد نشانه هاي توجه به انسان و جهان واقعي بروز مي كند.

زمان تولد و مرگ بهزاد و زندگي نامه ي او

تاريخ تولد او را 854   ﻫ . ق. و تاريخ در گذشت او را در 943 ﻫ . ق. دانسته اند استاد او به قولي امير روح الله معروف به ميرك نقاش هراتي كتابدار سلطان حسين بايقرا و به قول ديگر پير سيد احمد تيريزي بود؛ و كسان ديگر را نيز نام برده اند چيزي نگذشت كه نزد اميرعلي شيرنوايي و سپس در دربار سلطان حسين بايقرا در هرات تفرب يافت پس از بر افتادن سلسله ي تيموريان خراسان به دست شيبك خان ازبك همچنان در هرات اند بعد از استيلاي شاه اسماعيل اول صفوي بر ازبكان همراه وي به تبريز رفت و در 928 ﻫ . ق. به رياست كتابخانه ي سلطاني منصوب گرديد در دوره شاه طهماسب صفوي نيز در كمال عزت و احترام ميزيست و سرانجام در تبريز در گذشت.

آثار بهزاد

تصويرهاي اصل او در كتابخانه ملي قاهره مخزون است شيوه به كار يردن رنگ هاي گوناگون و درخشان تصويرها از حساسيت عميق بهزاد نسبت به رنگ ها حكايت مي كند از اين تصويرها چنين بر مي آيد بيشتر به رنگ هاي سرد (مايه هاي گوناگون سبز و آبي) تمايل داشته اما همه جا با قرار دادن رنگ هاي گرم به خصوص نارنجي تند در كنار آنها به آنها تعادل بخشيده است تناسب يك يك اجزاء تصوير با مجموعه ي آن تصوير شگفت انگيز است. شاخه هاي پر شكوفه و نقش كاشي ها و فرش هاي پر زيور زمينه تصويرها نمودار ذوق تزئيني و ظرفت بي حساب بهزاد است اما بيش از هر چيز واقع بيني اوست كه كارهايش را از آثار نقاشان پيش از او تمايز ساخته است. اين واقع بيني به خصوص در تصوير هايي به چشم مي خورد كه صرفاً جنيه ي درباري ندارند و نشان دهنده ي زندگي عادي و مردم معمولي است. (شير دادن ماديان ها به كره ها در مزرعه، تنبيه كسي كه به حريم ديگري تجاوز كرده خدمت كاراني كه خوراك مي آورند) ديگر اينكه صورت آدمها به صورت عروسك وار و يكنواخت نقاشي هاي پيش از بهزاد شبيه نيست بلكه هر صورتي نمودار شخصيتي است و حركت و زندگي در آن ديده مي شود. آدم ها در حال استراحت شكل و حالتي طبيعي دارند. برخي از كتاب هايي كه با تصويرهاي منصوب به بهزاد مزين است از اين قرارند

خمسه ي اميرعلي شيرنوايي

گلستان

خمسه ي نظامي

نفوذ بهزاد پيش از هر چه در كر شاگردان او ديده مي شود. برخي از شاگردان او مانند قاسم آقا و آقا ميرك در كار خود بيش و كم به پاي استاد رسيده اند با آنكه در زمان صفويه سبك مينياتور سازي بار ديگر دچار تحول شد نزديك نيم قرن پس از بهزاد نفوذ او در كار نقاشان به چشم مي خورد. نقاشان هراتي سبك بهزاد را با خود به بخارا بردند  و آن را در دربار خاندان شيباني پرورش دادند كتابي به نام مهر و مشتري كه در 26 ﻫ . ق. در بخارا استنساخ شده نمودار آن است كه سبك بهزاد در بخارا بهتر از تبريز حفظ شده است مهاجرات برخي از نقاشان سبب اشاعه سبك بهزاد در هندوستان نيز گرديد.

آموخته هاي بهزاد و تاثير آن در آثارش

بهزاد از ميراث گذشتگان و به خصوص از دستاوردهاي دو استاد معاصرش به خوبي بهره مند شد. ظرافتكاري و تذهيب را به طور مستقيم از روح الله ميرك خراساني    قيم و معلم خويش    فرا گرفت؛ و قلمزني ظريف و بيانگري عميق را از طرح هاي مولانا ولي الله آموخت. بهزاد در حدود بيست سالگي توانسته بود خود را به عنوان يك نقاش با استعداد معرفي كند. در يك دوره