سیستم همکاری در فروش سپیده

آنتوان گرابوفسكي به سال 1857 در بخش آلماني لهستان زاده شد . در آن روزگار لهستان كشوري مستقل نبود و به بخش‌هاي تحت سلطه روسيه تزاري ، آلمان و پروس تقسيم شده بود گرابوفسكي شيمي‌دان بود و در زمينه‌ی شيمي داراي چندين تأليف، اما او زبان‌شناسي بزرگ و زبان‌داني استثنايي نيز به‌شمار مي‌رفت . او با وجود آشنايي كامل به 30 زبان، از آن‌جا كه به زباني جهاني اعتقاد داشت به آموختنِ زبان “ولاپوك” پرداخت . “ولاپوك” زباني است كه اسقف يوهان مارتين اشلاير (1912ـ1820) آن را آفريده است اما گرابوفسكي به‌زودي دريافت كه “ولاپوك” به خاطر دستور زبانش، زباني دشوار است. با  وجود اين او به آموختن آن همّت نهاد و آن را نيكو آموخت. هنگامي كه او با اشلاير ملاقات كرد و دريافت كه خود او نيز با زبان ساخته‌ی خويش نمي‌تواند به‌خوبي گفتگو كند دريافت كه “ولاپوك” به‌خاطر دشوار بودنش نمي‌تواند كاركردي فرا ملّي داشته باشد.

در سال 1887، نخستين خود آموزِ زبان اسپرانتو منتشر گرديد و گرابوفسكي با جمعي ديگر از ولاپوك‌دانان، زبان ساخته‌ی اشلاير را رها كردند و به آموختن اســپرانتو پرداختند به‌زودي او « كولاك» اثر شاعر بلند آوازه‌ی روس الكساندر پوشكين را به اسپرانتو ترجمه كرد و براي زامنهوف (1917ـ1859)ـ آفريننده‌ی اسپرانتو ـ فرستاد اين دوـ گرابوفسكي و زامنهوف ـ به‌زودي با يك‌ديگر ديدار كردند و نخستين گفتگو به زبان اسپرانتو در تاريخ، اين چنين شكل گرفت.

اين ديدار را چنين تعريف كرده اند : ….”در نخستين برخورد گرابوفسكي با اسپرانتو به زامنهوف درود مي‌فرستد و گفتگو را با استاد همچنان به اسپرانتو ادامه مي‌دهد اشك ذوق دقايقي چند مانع پاسخ پيرمرد مي‌شود.

ـ اوه خداي من! شما گرابوفسكي، زبان‌شناس بزرگ اسپرانتو را پذيرفته‌ايد، آن‌را آموخته‌ايد و با اين تسلط بدان سخن مي‌گوييد ؟

ـ من نه تنها آن را پذيرفته‌ام و نه تنها آن را يك شاهكار مي‌شمارم، بلكه آن را بي‌هيچ ترديد و گزافه، برترين دستآورد بشر در قلمرو زبان و تفاهم بشري‌اش مي‌دانم. من گرابوفسكي زبان‌شناس و زبان‌دان افتخار خواهم كرد، اگر مرا به عنوان شاگرد كوچك خود بپذيريد. با شما عهد مي‌كنم كه خويشتن را تا زنده‌ام وقف پيشبرد اسپرانتو، اين عطيه بنمايم”  .گرابوفسكي در راه ترويج اسپرانتو تلاش بسيار كرد و در سال 1904 انجمن اسپرانتو لهستان را بنيان نهاد و خود به‌عنوان نخستين ریيس آن برگزيده شد .