سیستم همکاری در فروش سپیده

گسترش زندگی بشر امروز در فضای سایبر به عنوان فضای نوین حیات، موجب گردیده تا زندگی انسان ها دست خوش تغییـرات بسیاری شود. هـمان طور که می دانیم یکی از ارکان به نسبت ثابت  جرائم، بزه دیدگان یا همانا قربانیان هستند. در چند سال اخیر در کشـور ما مقالات و کتاب هایی در این خصوص به رشته تحریر درآمده و حتی پایان نامه های بسیاری نیز در این خصوص نگاشته شده است. این در حالی است که جرائم سایبری و ویژگی های جرم شناسانه آنها به کلی مسکوت مانده و نگاشته چندانی در این خصوص یافت نمی  شود؛ لذا به تبع همین فقدان منابع در خصوص جنبه های  جـرم شناسانه فضـای سایبر، تاکنون متن فارسی که به بررسی علمی بزه دیده شناسی سایبری و راه های پیشگیری از آن پرداخته باشد، به طور رسمی منتشر نشده است.

تقریباً از سال 2008 میلادی مقالاتی با رویکرد بزه دیده شناسی سایبری در سایر کشورها نگاشته شده و حتی رساله هایی نیز در دوره های مختلف تحصیلی با محوریت این موضوع دفاع شده است.

در اکثر این نوشته ها دو نظریه کلی مورد بحث و بررسی قرار گرفته اند: بزه دیدگی سایبری و نظریه فراگیری.   نظریه سبک زندگی ـ فعالیت های روزمره ـ و بزه دیدگی سایبری .

بسیاری در خصوص تفاوت میان جرم سایبری و جرم رایانه ای دچار ابهام هستند؛ به گونه ای که بسیاری از نویسندگان میان موارد استفاده از این دو اصطلاح قائل به تفصیل نشده اند. به هر حال به نظر می رسد پیش ا ز ورود به بحث پیرامون بزه دیدگی سایبری لازم است.

جرم سایبری را این گونه تعریف کرده اند:

«هر جرمی که در بردارنده رایانه ها و شبکه ها باشد جرم سایبری است، ولو آنکه خیلی متکی به رایانه نباشند(کاسی،2001) این در حالی است که عده ای جرائم سایبر را جرائمی می دانند که دسته های مختلفی از جرائم را در فضای سایبر و شبکه جهانی اینترنت در بر می گیرند و شامل «جرائم ارتکابی به کمک رایانه» و «جرائم متمرکز بر رایانه» نیز می شود(فورنر،2002)

در واقع جرائم سایبری در فضای سایبر که متشکل از شبکه« هاست» رخ می دهد، اما جرائم رایانه ای در فضایی گسترده تر که در بر دارنده مصادیق خارج از شکبه ها و خصوصاً اینترنت می باشد، به وقوع می پیوندند؛ لذا به تعبیری میان این دو رابطه عموم و خصوص مطلق وجود دارد، از این رو دایره شمول بزه دیدگان جرائم رایانه ای بیشتر از بزه دیدگان سایبری است.

فضای سایبر همچون فضای واقعی پذیرای عناصر مختلف جرم است و اجزای متشکله افعال مجرمانه درا ین دو فضا تا حدود زیادی با یکدیگر تشابه دارند. نیاز به وجود بزهکار، بزه دیده و عناصر سه گانه تشکیل دهنده جرم (عناصر مادی، معنوی و قانونی) از ضروریات غیر قابل انکاری است که می بایست در جرائم سایبری به آنها توجه نمود و این ارکان در این دسته از جرائم نیز وجود دارند.اینکه بزهکاران فضای سایبر از قابلیت ها و به تعبیری شعف های فضای سایر به منظور ارتکاب اعمال مجرمانه خویش بهره می گیرند، موضوعی است که بسیار در خصوص آن صحبت شده است؛ حال آنکه در خصوص این به اصطلاح کاستی های فضای سایر که منجر به شکل گیری بزه دیدگی سایبری می شود، مطلب خاصی عنوان نشده است.این نقصان چه درحقوق داخلی ما و چه در منابع خارجی کاملاً مشهود است؛ به نحوی که در تبیین عوامل موثر در شکل گیری زمینه های  بزه دیدگی سایبری، هنوز اندیشه های متقنی ارائه نشده است(کاترین،2008).گسترش روز افزون حضور انسان ها در فضای سایبر، که به تعبیری محیطی خارج از جوامع واقعی و فیزیکی است، در جای خود منجر به شکل گیری جوامع سایبری  شده است. این جوامع که براساس ویژگی های خاص فضای سایبر به وجود آمده اند خود به محیطی برای فعالیت های فعالان سایبری مبدل شده اند. حضوردر هر جامعه ای به فراخور آن جامعه دارای محاسن و معایبی است، که فرد می بایست با حضور در آن محیط آن را