سیستم همکاری در فروش سپیده

معرفي قاب‌هاب EBF, MRF, CBF

قاب CBF يا هم‌مركز و يا همگرا

سيستم مهاربندي همگرا (CBF)

از متداولترين سيستم‌هاي باربر جانبي هستند. سيستم‌هاي مهاربندي همگرا كه معروف‌ترين نوع آن، سيستم مهاربندي ضربدري يا x شكل هستند، از مفيدترين سيستم‌ها براي كنترل تغيير مكان ايجاد شده در برابر بارهاي جانبي هستند. به علت پيكربندي خرپا گونه، صلبيت جانبي اين سيستم‌ها بسيار زياد است، به طوري كه يك سيستم قاب فولادي با بادبندي همگرا (CBF) از نوع ضربدري در مقايسه با سيستم قاب خمشي (MRF) نظير آن، مي‌تواند تا 10 برابر سخت‌تر باشد. اين سيستم‌ها در مسير تكميل سيستم‌هاي سازه‌اي فولادي جهت مقابله با نيروهاي باد ابداع گرديده‌اند. از مشكلات عمده اين سيستم‌ها، شكل‌پذيري و جذب انرژي كم عمدتاً به دليل كمانش موضعي يا كلي عضو و فشاري بادبند و تا حدي هم ضعف و عملكرد نامناسب اتصالات آن مي‌باشد. ظرفيت انرژي جذب شده توسط بادبندهاي همگراي ضربدري در حقيقت به طور كامل وابسته به رفتار چرخه‌اي غيرخطي بادبند قطري، تحت بارهاي متناوب كشش و فشار مي‌باشد.

اعضاي بادبندي درسيستم مهاربندي همگرا، وظيفه تامين سختي، شكل‌پذيري و مقاومت را برعهده دارند. بادبندها به طور متناوب و به طور كششي جاري شده و در فشار كمانش مي‌نمايند. كمانش غيرالاستيك بادبند و مفاصل كششي ايجاد شده به عنوان عوامل اصلي جذب انرژي توسعه مفاصل پلاستيك در ساير نقاط سازه را نتيجه مي‌دهند.

تعداد مفصل‌هاي ايجاد شده ارتباط مستقيم به وضعيت اتصالات انتهايي بادبند دارد. اگر مهاربندي تحت اثر بارهاي تكراي با دامنه تغيير مكان ثابت قرار گيرد كه منجر به تغيير طول پلاستيك جديد نشود، اتلاف انرژي هم روي نخواهد داد. از اين رو ظرفيت اتلاف انرژي سيستم مهاربندي همگراي فقط كششي اولاً كم بود، ثانياً به شدت داراي حالت تنزلي  است. در اين سيستم شكل‌پذيري قاب از طريق تسليم تير پيوند تامين و از خسارت وارد بر ساير اعضاي سازه‌اي جلوگيري مي‌شود. بدين ترتيب تير پيوند مي‌تواند شكل‌پذيري سازه را بدون خسارت به ساير اعضاي سازه تامين كند.

مزايا و معايب اين قاب‌ها:

قاب با مهاربندي هم مركز (CBF)

1.             از لحاظ اقتصادي براي دهانه‌هاي بسيار كوچك مقرون به صرفه‌تر است.

2.             خط محور تير ـ ستون و مهاربندي همديگر را در يك نقطه مشترك قطع مي‌كنند.

3.             سختي خوب در برابر بارهاي جانبي، ساده بدون اتصالات و سرعت بالاي اجراي ان.

4.             مقاومت و سختي زياد در برابر بارهاي استاتيكي و باد، ولي به علت عدم شكل‌پذيري مناسب از لحاظ جذب انرژي ضعيف عمل مي‌كنند.

5.             در مناطق با زلزله خيزي بالا استفاده از اين نوع قاب‌هاي بطور گسترده پيشنهاد نمي‌شود. چون عناصر فشاري نظير بادبند و ستون در بارهاي تناوبي ضعيف عمل كرده و بعد از چند سيكل تا حدود 50درصد مقاومت خود را از دست مي‌دهد.

6.             به علت كمانش مهارها، قدرت جذب انرژي و رفتار غيرارتجاعي آن ضعيف مي‌باشد.

ضوابط قاب‌هاي مهاربند همگرا (CBF)

ضوابط لرزه‌اي بر اساس روش ضرايب بار و مقاومت

1.             گستره: قاب‌هاي CBF سيستم‌هايي هستند كه بادبندهاي آنها همديگر را در يك نقطه قطع مي‌كنند. هرگاه بادبندها همديگر را در عرض مقطع هم قطع كنند و باعث ايجاد يك خروج از مركزيت فرعي شوند، در صورتي كه اين خروج از مركزيت در طراحي درنظر گرفته شده باشد، بلامانع است.

2.             لاغري: رابطه‌ي   بايد توسط مهاربندها ارضا شود.

توزيع نيروي جانبي

در امتداد هر يك از خطوط بادبند، بادبندها بايد به گونه‌اي در جهت عكس آن امتداد توزيع شوند كه در جهت اعمال بار (موازي بادبند) از كل نيروي افقي زلزله حداقل 30درصد و حداكثر 70درصد نيروي زلزله توسط بادبندهاي كششي تحمل شود. منظور از خط بادبند يك يا چند خط موازي مي‌باشد كه فاصله آنها در پلان از 10درصد بعد ساختمان در جهت عمود بر خط بادبند كمتر باشد. مقاومت فشاري، طراحي يك عضو مهاربند در فشار محوري نبايد به مقدار 0.8φcPn برسد.

φ: ضريب مقاومت ستون‌هاي فشاري

Pn: مقاومت محوري اسمي يك ستون

نسبت‌هاي عرض به ضخامت:

بادبندها بايد فشرده باشند، اما نبايد لاغر باشند. در مقاطع لوله‌اي نسبت قطر خارج به ضخامت ديواره نبايد از   بيشتر شود.

توزيع نيروهاي جانبي (بر اساس روش تنش مجاز)

نيروهاي جانبي يك خط مهاربندي بايد به نحوي بين اعضاي آن تقسيم شوند كه جمع نيروي اعضايي كه به صورت كششي عمل مي‌كنند و يا جمع نيروي اعضايي كه به صورت فشاري عمل كنند. از 70درصد كل نيروي جانبي تجاوز نكنند. استثنائاً هنگامي كه مهاربند فشاري به تنهايي با صرف‌نظر از ضريب B داراي مقاومت كافي براي مقابله با Ωo برابر نيروي زلزله باشد، نيازي به درنظر گرفتن توزيع ذكر شده بالا نمي‌باشد. در اين ضابطه منظور از خط بادبندي، يك محور سازه كه داراي بادبند است و يا محورهايي كه حداكثر به اندازه 10درصد بعد ساختمان در جهت عمود بر زلزله با يكديگر فاصله دارند، مي‌باشد.