سیستم همکاری در فروش سپیده

مقدمه 

امروزه شركت هاي برنامه نويسي زيادي در سراير اين كره خاكي مشغول به امر برنامه نويسي كامپيوتر مي باشند . بدون شك هيچ علمي در يك دهه پيشرفتي همچنان علم انفورماتيك نداشته كه علم برنامه نويسي هم جزئي از آن محسوب مي شود . اما چرا علم بنامه نويسي براي ما اينقدر مهم است ؟

براي پاسخ به اين جواب كافي است  نگاهي به كارخانجات ، بانك ها ، آزمايشگاهها و ماهواره هايي كه در مدارهاي مختلف قرار گرفته اند و… بيندازيم . تمام سازوكار اين قطعان فيزيكي و محاسباتي از قبل توسط يك برنامه نويسس به يك زبان خاص طراحي گرديده و همچون روحي كه در كالبدي بي جان دميده شده باشد با سخت افزار مورد نظر يكي شده و آن را به راه مي اندازد .

از طرفي ديگر مشاهده مي كنيم كه شركت هايي كه به امر برنامه نويسي اشتغال دارند در سطح بين المللي بزرگترين شركت هاي محسوب مي شوند . مانند مايكروسافت ، بورلند و Sum و IBM و … .

پس با اين توصيفات نوشتن در مورد يك شركت كاري دشوار قلمداد مي شود .

به هر حال گردآورنده در اين چند خط تنها به راه اندازي شركتي در  سطح ميهن اسلاميمان پرداخته و در گزارش مراحل توسعه به استاندارد كردن اين شركت و رقابت در بازارهاي جهاني مي پردازد .

قبل از هركاري در راه اندازي يك شركت برنامه نويسي بايد شركت از حمايت مالي خوبي برخوردار باشد تا در پروژه هاي بزرگ باشكست مواجه نشود . بحث مالي در گزارش هزينه ها و نيروي انساني يك گروه
برنامه نويسي مطرح گرديد . پس با احتساب اين كه مدير عامل شركت از حمايت مالي خوبي برخوردار بوده وارد مراحل راه اندازي مي شويم .

متاسفانه سازمانهايي كه در اين مورد «حمايت از برنامه نويسي دادن مجوز و حمايت از برنامه » فعاليت مي كنند بسيار محدودند و در ايران ما تنها شاهد سازمان انفورماتيك مي باشيم و اخذ مجوز از اين سازمان يكي از مراحل راه اندازي مي باشد .

اما بجز اين سازمان بايد از وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامي هم مجوز گرفت چرا كه برنامه نويسي يك كار فرهنگي هم محسوب مي شود . گرفتن مجوز از اين مرحله به اين صورت كه شخصي كه خواستار مجوزي باشد بجز داشتن علم كافي در اين زمينه بايد داراي شرايط اعتقادي مناسبي باشد چراكه اگر داراي هيچ گونه اعتقادات اسلامي و با اعتقادات نامشروع باشد ممكن است عوض خدمت به جامعه باعث ابتذال بيشتر مي شود .

پس از گرفتن سازمان ارشاد اسلامي تعيين محل شركت و محلي كه برنامه نويسان بايد در آن مستقر شوند موردي است كه بايد به ان توجهي زياد بشود كه البته اين مورد هم در گزارش هزينه و نيروي انساني يك گروه برنامه نويس مورد بحث قرار گرفت .

بعد از تعيين مكان شركت و گرفتن تجهيزات نوبت به استخدام پرسنل مي باشد كه در اين ميان استخدام برنامه نويس حرفه اي و يك بازارياب مجرب بقدري مهم است كه مي تواند يك شركت نوپا و درجه 3 را به يك شركت در سطح جهاني بادرآمدي سرسام آور سوق دهد .

مراحل توسعه يك شركت برنامه نويسي

شايد تفاوت شركت برنامه نويسي با ديگر شركت ها اين باشد كه با گرفتن تجهيزات سخت افزاري بيشتر مي توان مراحل توسعه را انجام داد . يك شركت برنامه نويسي مهمتر از هر چيز احتياج به برنامه نويسان و بازاريان نرم افزار مجرب و حرغه اي دارد .

يك بازارياب خوب كه در زمينه نرم افزار مشغول بازاريابي است .
مي تواند بهترين برنامه كاربرپسند را كه مورد احتياج كاربران مي باشد را براي نوشتن تحويل شركت دهد .

يك برنامه نويس حرفه اي هم ، چنان برنامه را مي نويسد كه زودترين زمان ممكن و بيشترين قابليت رادارا باشد .

با يك نگاه سطحي به مجموعه نرم افزارها در بازار و فروشگاههاي نرم افزار مي توان فهميد كه كشور ما در حاضر حرفي براي زدن در ميان اين صاحبان نرم افزار ندارد . اما مهمترين عامل اين عقب ماندگي چيست ؟ بدون شك مهمترين عامل اين عقب ماندگي نداشتن مغز متفكر مي باشد . به سادگي مي توان گفت كه شركت ها داراي مغز متفكر در زمينه تجارب نرم افزار
مي باشند .

زماني كه شركت مايكروسافت از وجود مديرعامل 19 ساله خود و جوان متفكري سود مي برد ، شركت اپل مكينتاش از جوان 22 ساله و متفكري به نام استيو جايز و … به طور خلاصه تمام شركت هاي موفق داراي يك راهنماي متفكر كه نقش هسته اصلي شركت را بازي مي كند سود مي برد . اما فاقد اين افراد مي باشيم و يا بهتر بگوييم فاقد مقطع آموزشي كه پرورش استعدادهاي اين چنين را بر عهده بگيرند مبارزه و رقابت در سطح بين المللي همانند بازي شطرنج مي مانند البته به غير از عناوين نام برده نداشتن مرجع هاي مناسب در زمينه علم نرم افزار هم تا حدودي آزار دهنده مي باشد .

به طور يقين اينده تجارت نرم افزار در دست شركت هايي است كه صاحب مغزهاي متفكر و برنامه نويسان حرفه اي باشد . يكي ديگر از اين عوامل سرنوشت ساز حمايت قوانين يك كشور از نرم افزار و مقابله با ربايندگان نرم افزار ، ويروس نويس ها و قفل شكنان نرم افزار مي باشد . چيزي كه در كشور ما جاي خالي آن بوضوح احساس مي شود و اين در حالي است كه در كشورهايي مانند انگليس و كانادا ما شاهد وجود دادگاههايي مخصوص در اين زمينه و حتي پليس عاي مخصوص مي باشيم .