بررسی مصرف گرایی در اسلام

بررسی مصرف گرایی در اسلام

تعداد صفحات: 8

حجم فایل: 23.9 KB

فرمت فایل: word

دسته بندی:

قیمت: 99,800 ریال

تعداد نمایش: 12 نمایش

ارسال توسط:

تاریخ ارسال: 2 شهریور 1405

به روز رسانی در: 3 شهریور 1405

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

99,800 ریال – خرید

راهکارهای پیکار با مصرف گرایی

1. اعتدال گرایی

مهم ترین اصل اسلامی در زمینه مصرف؛ اعتدال گرایی و پرهیز از افراط و تفریط است. اسلام، همگان را به تلاش در عرصه تولید و قناعت در عرصه مصرف توصیه می کند.

2. توجه به معیار عقلایی در مصرف

در مصرف، باید معتدل عمل کرد؛ یعنی باید معیارهای عقلی و عقلایی را در نظر گرفت و به تعبیر دیگر، الگوی مصرف باید کاملاً علمی و سنجیده باشد. بی توجهی جوانان به علم و عقل در مصرف، آنان را به بیراهه می کشاند.

3. تعهد و پارسایی

اسلام، همگان را به از بین بردن تجمل پرستی و مصرف های بی رویه و زهد و پارسایی و تعهد در استفاده از نعمت های الهی فرامی خواند که این کار برای جوانان، زیبنده تر است.

آثار شكرگزاري بنده

شكر به‌ معني‌ قدرداني‌ و قدرشناسي‌ و تشكر از نعمت‌ دهنده‌ است‌. از آنجا كه‌ نعمت‌ها همه‌ از خداست‌ شكر حقيقي‌ هم‌ بايد از خدا صورت‌ پذيرد. اگر ايمان‌ را دو شاخه‌ كنيم‌ يك‌ شاخه‌ آن‌ صبر و ديگر شاخه‌ آن‌ شكر است‌. صبر نشانگر زيبايي ‌برخورد مؤمن‌ با بلاها و گرفتاري‎ها است‌ و شكر زيبايي‌ برخورد مؤمن‌ با نعمت‌هاست‌. مگر جز اين‌ است‌ كه‌ شكر و سپاس‌ از ولي‌ نعمت‌ حقيقي‌ همچون‌ هر نعمت‌ دهنده‌ ديگر وظيفه‌ وجداني‌ و اخلاقي‌ هر انساني‌ است‌؟ امام‌ صادق ‌(عليه‎السلام) مي‌فرمايد:

در تورات‌ نوشته‌ است‌ كسي‌ كه‌ بـه‌ تو نعمت‌ داد، سپاسش‌ گزار و كسي‌ را كه‌ از تو سپاسگزاري‌ كرد، نعمتش‌ ده‌، زيرا با سپاسگزاري ‌نعمت‎ها نابود نگردد و با ناسپاسي‌ پايدار نماند، سپاسگزاري‌ مايه ‌افزايش‌ نعمت‌ و بيمه‌ كننده‌ و ايمن‌‎ساز نعمت‌ از دگرگوني‌ است.

در هنگام‌ مشاهده‌ انساني‌ كه‌ از نعمتي‌ محروم‌ است‌ ولي‌ شما آن ‌محروميت‌ را نداريد بگوييد: بار خدايا من‌ تمسخر نمي‌كنم‌ و بر خود نمي‌بالم‌ بلكه‌ تو را براي‌ نعمت‎هاي‌ بزرگت‌ نسبت‌ به‌ خود مي‌ستايم‌.

سپاس‌ از منعم،‌ وظيفه‌اي‌ وجداني‌ است‌ كه‌ شرع‌ بر آن‌ تاكيد فراوان‌ دارد. امام ‌باقر(عليه‎السلام‌) فرمودند: روزي‌ عايشه‌ به‌ پيامبر اكرم‌(صلي الله عليه و آله‌) گفت‌: اي‌ رسول‌ خدا، چرا خودت‌ را به‌ رنج‌ مي‌اندازي‌ با آن كه‌ خدا گناه‌ گذشته‌ و آينده‌ ترا آمرزيده‌ است‌؟ حضرت فرمودند:

اي‌ عايشه‌، آيا من‌ بنده‌ سپاسگزار خدا نباشم‌؟

در ادامه‌ حديث‌ امام‌ باقر(عليه‎السلام‌) مي‌فرمايد:

رسول‌ خدا(صلي الله عليه و آله) آنقدر روي‌ انگشتان‌ پايش‌ مي‌ايستاد تا اين كه‌ خداي ‌سبحان‌ نازل‌ فرمود: “طه‌، ما انزلنا عليك‌ القرآن‌ لتشقي‌؛ ما قرآن‌ را بر تو نازل‌ نكرديم‌ كه‌ خود را به‌ رنج‌ اندازي‌.”

پاسخ دهید