سیستم همکاری در فروش سپیده

سرزمين ايران داراي تاريخي كهن و مردماني با فرهنگ چندهزار ساله است . پدران و گذشتگان اين مرز و بوم ميراث فرهنگي خود را با خلق آثار و شاهكارهايي بديع به نسلهاي آينده سپرده اند . ورود اسلام به ايران با اينكه جنگ و خرابي به همراه داشت اما پيوند فرهنگ جديد با ذوق و هنر ايراني منجر به خلق آثاري گرديد كه اكنون نه تنها در زمره‌ي مفاخر ملي بلكه جزء شاهكارهاي ميراث بشري محسوب مي شود . اين حقير مجموعه اي از مشهورترين و ديدني ترين ابنيه و آثار تاريخي ايران بعد از اسلام را در قالب يك تحقيق به نمايش مي گذارم .

مسجد جامع عتيق شيراز 

اصل ساختمان اين مسجد از ابنيه دوران صفاريان است كه به امر امرالليث صفاري در سال 281هـ.ق بنا شده از مسجد اصلي قسمت مهمي باقي نمانده است باني خداي خانه‌ي مسجد جامع شاه ابواسحاق اينجو در سال 752 هـ.ق است . سپس در زمان شاه عباس اول صفوي به سال 1034 هـ.ق و همچنان زمان بقيه شهرياران صفوي تعمير و مرمت شده است . شبستان جنوبي مسجد هم از بناهاي قديمي مي باشد . كتيبه‌ي سنگي خداي خانه از نمونه هاي ارزنده هنري به شمار مي رود . اين كتيبه به خط يحيي الجمالي السوفي خطاط معروف زمان شاه ابواسحاق و حاوي جملاتي در شأن قرآن كريم است . اين مسجد داراي دو سردر شرقي و غربي است . در مجاورت سردر شمالي مسجد و جلوي خان آن مسجد قديمي ديگري به نام طباليان وجود دارد كه از نظر معماري و هنري چندان قابل توجه نمي باشد . اين مسجد قديمي ترين اثر تاريخي دوران اسلامي شهر شيراز است .

بازار اصفهان  اين بازار از بناهاي زمان شاه عباس اول صفوي است كه در شمال ميدان نقش جهان در فاصله سالهاي 1011 تا 1029 هـ.ق ساخته شده است . در سردر بازار شاهي علاوه بر كاشي‌كاري زيبا نقاشي هاي بسيار عالي نيز به چشم مي خورد كه بخشي از آن شامل تصاوير جنگ شاه عباس با ازبكان و مجالس بزم شاهي است .

شهر تبريز  اين شهر داراي يكي از زيباترين و بزرگترين مجموعه بازارهاي ايران است سبك معماري ، كثرت سراها و تيمچه ها و وجود تعدادي مدرسه و مسجد نيز به اين مجموعه اهميت و امتيازي خاص بخشيده است . اكثر مورخان و جهانگردان كه از اواخر قرن چهارم هجري تا عهد قاجار از تبريز ديدن كرده اند درباره‌ي بازار تبريز مطالب مهم و ارزنده اي ارائه داده اند .

بازار اروميه 

قدمت بازار اروميه به دوره‌ي زنديه و قاجاريه مي رسد . اين بازار يكي از بازارهاي ديدني است كه در خيابان امام واقع شده است و مجموعه اي از راسته بازارهاي عطارها ، زرگرها ، بزازها ، مسگران ، كفاشان ، نمدمالان ، رنگرزها ، حلبي سازها و چاقوسازان مي باشد .

بقعه‌ي شاه‌چراغ 

اين بقعه زيارتگاه مشهور فارس مدفن حضرت ميرسيداحمد فرزند امام هفتم (ع) از ابنيه دوران اتابكان و قرن ششم هـ.ق است كه در زمان اتابك ، ابوبكر سعدبن زنگي ساخته شده است . اين بنا شامل ايوان ، حرم ، گنبدها ، رواق ها و شاه‌نشين‌هايي مي‌باشد كه با آينه كاري و گچ بري و كتيبه هاي چندي تزئين يافته است . پس از اتابكان در زمان شهرياران صفوي و قاجار چندين بار مرمت و تعمير شده است . مرقد حضرت در شاه نشين گنبد و بالاسر قرار دارد . دو مناره‌ي كوتاه در دو انتهاي ايوان قرار گرفته معني صحن آن وسيع است . كاشي‌كاري معرق زيباي گنبد آن در سال 1345 خورشيدي با نظارت اداره‌ي كل باستان شناسي اتمام يافته است ساير تعميرات ضروري آن ادامه دارد . 30  جزء كلام الله مجيد خطي به خط يحيي جمالي متعلق به اين بقعه به موزه‌ي پارس شيراز انتقال داده شده است . در مجاورت زيارتگاه شاه‌چراغ بقعه‌ي سيدميرمحمدبرادر شاه‌چراغ واقع شده . اين مزار شامل حرم بزرگ و شاه‌نشين مي باشد . مرقد در شاه‌نشين شمالي آن قرار دارد ساختمان اين بنا بايد متعلق به قرن 10 هـ.ق باشد كه سپس در عهد زنديه و قاجاريه مرمت شده و تزئين يافته است . گنبد آن داراي كاشي‌كاري و به شيوه‌ي گنبدهاي زمان قاجار ساخته شده است .

مدرسه‌ي چهارباغ 

اين مدرسه از مشهورترين مدارس تاريخي طلبه‌نشين اصفهان است . بناي اين مدرسه در زمان شاه‌سلطان حسين و در فاصله‌ي سالهاي 1118 تا 1126 هـ.ق ساخته شده است . داراي صحن وسيع و سردري زيبا ، در مناره‌ي رفيع با كاشي‌كاري است . اين مدرسه شاهكاري از معماري دوره‌ي صفوي و باشكوه‌ترين مدرسه‌ي تاريخي اصفهان است .

كاخ چهل ستون

كاخ چهل ستون در زمان شاه عباس اول و دوم و به سال 1057 هـ.ق ساخته شده است . اين بنا داراي ايواني رفيع با 18ستون و تالار آينه و اتاقهايي در شمال و جنوب ساختمان مي باشد كه در كليه بنا تزئينات فراواني ائم از آينه كاري ، گچ بري ، نقاشي‌هاي عالي و بي نظير ديده مي شود . تالار بزرگ آن داراي سقف طلاكاري است و به محل موزه اختصاص دارد .

تزئينات آينه كاري و ايوان بزرگ آن كه داراي 18 ستون مي باشد از بناهاي شاه‌عباس دوم صفوي است .

حافظيه 

بناي اصلي آرامگاه حافظ از آثار كريم خان زند و مربوط به سالهاي 1187 هـ.ق است

ايواني داراي چهار ستون سنگي در وسط قرار داشت كه از دو جانب شمال و جنوب گشوده بود و در دو سمت آن دو اتاق بنا كرده بودند . مزار حافظ خارج از اين بنا در وسط قبرستان پشت آن قرار داشت كه در دوره هاي بعد نرده اي آهني در اطراف مزار