سیستم همکاری در فروش سپیده

مسجد جامع شهر يزد از شاهكارهاي

معماري دوره ي اسلامي  است كه بنابر اسناد موجود ، در سال 724 ،توسط « سيد ركن الدين محمد بن قوام محمد بن نظام الحسيني يزدي قاضي» ساخته شد. اين بنا در سال 1324 توسط هيئت حاميان مسجد، روحاني و واعظ آن «حاج سيد علي محمد وزيري » بازسازي شده است.

   موضوع اين نوشته ، پشت بام مسجد و حضور زنان در آن است.زنان نيمي از اجتماع هستند كه حضور آنان در معماري مسجد جامع ناديده گرفته نشده است. به طور مثال علاوه بر تخصيص شبستاني براي آنان ،‌در دو سوي محراب  دو درب  مستطيلي كم عرض قرار دارد كه به راهروي باريكي منتهي مي شوند. اين دو درب مستطيلي براي ورود زنان و پرسش هاي شرعي آنان از امام جماعت مسجد در زمان قبل و بعد ازهر نمازجماعت است. زنان بدون آن كه مجبور شوند از فضاي هاي مردانه عبور كنند وارد  اين راهروها شده و خود را به محراب امام جماعت مي رسانند.پشت بام نيز چنين  قاعده اي دارد، زنان در يك تفكيك مكاني و زماني از نيمه ديگر اجتماع جدا مي شوند و به انجام عبادت مي پردازند.اين جداسازي آنان را وارد فضاهايي مي كند كه اگر چه عبور از آن ها براي سنين بالاتر سخت است ، با اين حال آنان پس از گذر به پشت بام مسجد مي آيند.

كلمات كليدي : باور/ حاجت / مناسك / عبادت / مسجد جامع / شهر يزد

توصيف فضايي :

« موقعيت پله ها از پشت بام»

   از ورودي مسجد جامع به داخل حياط ،‌سمت چپ درب كوچك  چوبي قديمي با ارتفاع  يك پله از زمين كه پشت آن پله هاي پيچ در پيچ به طوري كه عرض آن ها به سمت مركز رفته رفته كمتر مي شود ، قرار دارد.پيرمردي كه نقش دربان در را دارد ايستاده است و مراقب تاغير از زنان كسي وارد نشود. در ضمن فقط به زناني اجازه ورود مي دهد كه چادر پوشيده باشند.به توريست ها و غريبه هايي كه تشخيص مي دهد هنگام باز كردن در، براي رعايت سكوت و حجاب تذكر مي دهد.

  پس از بسته شدن در، فضا  تاريك شده و جلوي ديد گرفته مي شود.روي پله ها و سراسر مسير تا پشت بام وساير فضاهاي آن گردوي شكسته شده ديده مي شود. انتهاي پله ها به سبب وجود فضاي باز پشت بام دوباره فضا روشن مي شود.

   پس از پيمودن اين راهروي پلكاني تنگ ،به اولين جايي مي رسيم كه زنان در آن در حال عبادت و انجام مناسك ديده مي شوند . اين قسمت تركيبي از فضاي كوچك بازو بسته اي (بدون سقف و سقف دار) است كه در مجموع تعداد زنان در اين ساعت 10 نفر مي شود. 3 زن در حال عبادت در فضاي باز و بقيه به داخل فضاي بسته رفته اند.در مقابل دوربين عكاسي خود را جمع و جور مي كنند و چادر را روي سرشان مي اندازند.