بررسی نقش تنظيم کننده های رشد در تعيين جنسيت گياهان

بررسی نقش تنظيم کننده های رشد در تعيين جنسيت گياهان

تعداد صفحات: 53

حجم فایل: 58.9 KB

فرمت فایل: word

دسته بندی:

قیمت: 799,900 ریال

تعداد نمایش: 11 نمایش

ارسال توسط:

تاریخ ارسال: 3 شهریور 1405

به روز رسانی در: 3 شهریور 1405

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

799,900 ریال – خرید

             تنظیم کننده های رشد:

             تنظیم کننده های رشد گیاهی Plant Growth Regulator  به 5  گروه تقسیم می شوند:

  1      اکسین ها   2      جیبرلین ها   3      سیتوکنین ها   4      بازدارنده ها   5     اتیلن

             اندام های  سازنده  هورمون های رشد عموما همان اندام های  واکنش  دهنده نیستند، بنابرین سیستم انتقال برای اندام های سازنده هورمون ها لازم می باشد به جز اتیلن، البته آنالوگهای مصنوعی زیادی از PGR  توليد شده اند.  برخی  به عنوان علفکش یا سایر مصارف به کار می روند مانند:                                               2.4.Dicloro phenoxy acetic acid)               )2.4.D                   كه يك اكسين يا C.C.C  سايكوسل كه يك بازدارنده رشد است.

             یکی دیگر از نقشهای PGR ها نقشی است که در تعیین جنسیت در گیاهان به عهده دارند. البته در این میان PGRها به تنهایی این نقش را ایفا نمی کنند بلکه عوامل ژنتیکی و فاکتورهای محیطی نیز بر عملکرد این مواد بسیار موثرند و در حقیقت با تاثیر فاکتور های محیطی از قبیل نور،دما، CO2، طول روز،رطوبت و … بر روی گیاهان و تاثیر آنها در غلظتهای PGRها موجب عملكرد این مواد روی فاکتورهای ژنتیکی می شود.

             به عبارت دیگر بروز جنس در گیاهان توسط فاکتورهای ژنتیکی تعیین می شود که با سیستم هورمونی کنترل می شود.

             حال به برسی این 5 گروه از PGRها پرداخته و سپس تاثیر آنها بر روی جنسیت گیاهان برسی می شود.

             اکسین ها:

             واژه«اکسین»برای مواد شیمیایی طبیعی ومصنوعی که رشد کولئوپتیل وساقه را موجب می گردند به کارمی رود. همان گونه که خواهیم دید، اکسینها برروی دیگر فرایندهای فیزیولوژیکی گیاه همچون آغازرشدوخواب جوانه های جانبی نیزتاثیر گذارند.

             در سال 1934 دانشمندی به نام کوگل1 توانست اکسین را تجزیه و فرمول آن را پیدا کند و مشخص نماید که ماده ای شیمیایی به نام اسید ایندول اسیتیک «IAA»   می باشد.  

 

Indole      3     acetic acid

(IAA)            

             برسی های بعدی نشان دادند که این هورمون در تمام گیاهان وجود دارد ولی در گروه خود منحصر به فرد می باشد، بدین معنی که هرچند در گیاهان چند ماده دیگر نیز یافت می شود که خاصیت اکسینی دارند، ولی همگی اثر خود را از راه تبدیل شدن به اسید ایندول استیک به ظهور می رسانند و خودشان اکسین نیستند، ایندول اسیتیک اسید  ((IAA از مواد بارز و اولین ماده ای است که مشخص گردیده است.

             سطوح اکسینی به وسیله سرعت ساخت و تجزیه کنترل می گردند. و مکانیسم دقیق بیوسنتزIAA هنوز ناشناخته است. در بیشتر گیاهان،IAA  از اسید آمینه تریپتوفان ساخته می شود اما چندین مسیر برای تبدیل تریپتوفان به IAA شناخته شده است. احتمالاً در اکثر گیاهان عالی، مسیر ایندول      3      اسید پیروویک (IAAD) و ایندول      3      استالدئید (IAAD) و هم چنین ایندول استو نیتریل(IAN) اتفاق می افتد. مسیری که در آن تریپتامین به عنوان واسطه عمل می کند تنها در چند گونه گیاهی شناسایی شده است. به طور کلی بیوسنتزIAA  در یک گیاه با مکان هایی که تقسیم سلولی در آنها با سرعت ادامه دارد و به ویژه به اندام های هوایی مربوط می شود.

             IAA معمولا به شکل طبیعی و به شکل آزاد وجود ندارد و بلکه بیشتر به فرم متصل با اسید آسکوربیک، قند، اسید آمینه و ترکیبات آلی دیگر (به شکل پیوسطه)

وجود دارد که این شکلهای پیوسطه به وسیله هیدرولیز آنزیمی به آسانی تبدیل به

__________________________________________________1      Kogl                                                                                                  

IAA آزاد می شود.

             اثرات متنوع اکسین اغلب به تعدای از عوامل نظیر:

1              مرحله نموی بافت یا اندام

2              غلظت اکسین

3              نوع اکسین (طبیعی یا مصنوعی)

4              حظور سایر هورمون های گیاهی

5              کاربرد بافت سالم در مقابل بافت جدا شده برای آزمایشات، بستگی دارد.

             ولی عامل مهمی که در تاثیر اکسینها مو ثر است غلظت این مواد در بافت گیاهی است. به طور کلی، حساسیت بافتهای مختلف گیاهی نسبت به آکسین ها با یکدیگر متفاوت است، به عنوان مثال: بافت های ساقه، نسبت به آکسین، بیش از بقیه بافت ها تحمل دارند، در حالی که بافت های ریشه از همه حساستر هستند. در هر بافت معین، تا زمانی که غلظت اکسین از مقدار حداکثر تحمل آن بافت پایین تر باشد، هورمون بر روی فعالیت های فیزیولوژیکی آن اثر محرک دارد ولی هنگامی که غلظت این ماده از حد مذکور تجاوز کرد، نه تنها اثر محرک متوقف می شود بلکه یک اثر بازدارندگی نیز ظاهر می گردد.    

             میزان اکسین موجود و فعالیت درون بافتی آن بستگی به توازن بین تولید و اتلاف ناشی ازانتقال و متابولیسم آن دارد.  بافتهای مریستمی فعال انتهای شاخه ها، برگهای جوان و میوه های نمو یافته، اولین نقاط سنتز IAA در گیاهان عالی می باشند گر چه IAA می تواند در برگهای بالغ و نوک ریشه ها نیز تولید شود ولی مقادیر تولید IAA در این اندام ها معمولاً کمتر است.

             جلوگیری از ساخت اکسین ها توسط اکسیداسیون آنزیمی (IAA      اكسيداز) در سرتاسر گیاه به ویژه بافتهای مسن تر اتفاق می افتد. پراکسیداسیون(H2O2) درحضور اکسیژن برای کاهش عمل اکسین در گیاه اتفاق می افتد.

پاسخ دهید