سیستم همکاری در فروش سپیده

نجوم مطالعه مواد و مقدمه‌اي است درباره فرآيند بوجود آمدن آنچه در آنسوي جو زمين است که اين جهان ، آسمان و گوي آسمان را از اتمهاي کوچک تا گيتي وسيع شامل مي‌شود. منجمان اجرام آسماني مانند سيارات ، ستاره‌ها ، ستاره‌هاي دنباله دار ، کهکشانها ، سحابيها و مواد بين کهکشانها را مطالعه مي‌کنند. براي اينکه چگونگي تشکيل شدن ، چگونگي بوجود آمدن و منسب هر کدام را مشخص مي‌کنند و اينکه چگونه بر يکديگر تأثير مي‌گذارند و چه اتفاقي ممکن است براي آنها بيفتد.

بخشي از جهان ما ، زمين و آنچه در آن اتفاق مي‌افتد اختر شناسي را شامل مي‌شود، در واقع زمين آزمايشگاه ماست و هر چه که درباره جهان مي‌دانيم از آنچه از زمين مي‌توانيم ببينيم و دريابيم و يا تصور کنيم سرچشمه گرفته است.

چگونه علم نجوم بوجود آمد؟

قبل از اختراع تلسکوپ ، در نزديکي قرن هفدهم ، نجوم بر مبناي مشاهده با چشم غير مسلح پايه گذاري شده بود. در ابتدا مردم از محل ستاره‌ها و سيارات در آسمان نقشه تهيه مي‌کردند. متمدن ترينها براي نقشه برداري آسمان نظام داشتند و مي‌دانيم که امروزه نجوم از نظريات يونانيان باستان سرچشمه مي‌گيرد. در سال 150 ميلادي يک منجم و رياضيدان يوناني به نام کلوديوس بطلميوس يک رساله درباره علم نجوم نوشت. او در آن 48 گروه ستاره‌اي که صورت فلکي ناميده مي‌شدند را فهرست کرد ، مانند جبار ، برساووش و … که بيشتر از اسامي اساطير گرفته شده‌اند.

همانطور که ما هنگام نگاه کردن به ابرها ، آنها را به اشکالي از اجسام آشنا تصور مي‌کنيم، همانگونه بطلميوس در گروهبندي ستارگان اشکال آشنا را مشاهده کرد. همچنين بطلميوس متوجه شد که به نظر ستارگان در سرتاسر آسمان حرکت مي‌کنند، او گفت که تمام اجرام آسماني به دور زمين که مرکز جهان بي‌حرکت ايستاده حرکت مي‌کنند. اين نظريه علمي براي قرنها پذيرفته شده بود. تئوري بطلميوس راجع به جهان طرح زمين مرکز ناميده شد، زيرا در آن زمين در مرکز عالم قراردارد.

چه موقع کشف شد که زمين بدور خورشيد مي‌چرخد؟

قبول اين واقعيت مدتها طول کشيد. در سال 1543 ميلادي يک منجم لهستاني به نام نيکلاس کوپرنيک De Revolutionibus را منتشر کرد که مشخص مي‌کرد سيارات به دور خورشيد گردش مي‌کنند، اما نظريه او با تعليمات کليساي کاتوليک مغايرت داشت و کليسا قدرتمندترين سازمان اجتماعي و سياسي آن زمان بود. عقيده‌هايي مانند طرح خورشيد مرکزي که در جهان تفکر بديع بودند سزاوار کيفر مرگ بودند.

بنابراين اگر هم تعدادي ديگر از منجمان طرح کپرنيک را مي‌پذيرفتند از تصديق کردن آن هراس داشتند. در سال 1632 گاليلئو گاليله ، يکي از برجسته‌ترين منجمان در طول تاريخ ، سرانجام يک کتاب در حمايت از نظريه کپرنيک منتشر کرد. کليساي کاتوليک روم گاليله را براي محاکمه بخاطر بدعت گذارن احضار کرد و اين منجم براي برگشتن از حرفش يا مرگ حق انتخاب داشت. گاليله دست از عقيده خود کشيد اما کليسا از پذيرفته شدن طرح خورشيد در عرف نمي‌توانست جلوگيري کند (در سال 1992کليساي کاتوليک روم رسما با گاليله و کپرنيک موافقت کرد).