چكيده
امروزه آموزش مهارتهاي پايه از مرز خواندن، نوشتن و حساب كردن و استدلال كردن فراتر رفته و آموزش مهارتهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات قلب و هسته مركزي بسياري از نظامهاي آموزش و پرورش جهان را تشكيل داده است. ادغام فناوري اطلاعات و ارتباطات در نظام آموزشي كشور علاوه بر ملاحظات فرهنگي، اقتصادي ، اجتماعي ، تكنولوژيكي و ارزشي ، مستلزم بستر سازي و آماده سازي دقيق ، عالمانه، آگاهانه و همه جانبه نگري است. از آنجايي كه نهادينه كردن فناوري اطلاعات و ارتباطات درنظام آموزشي كشور ،گذر از مراحل انتقال ايده، ايجاد ، جذب و بومي سازي ، اشاعه و مستند سازي را طلب مي كند، دسترسي به منابع و ذخاير دانش و تجربيات جهاني به تسهيل اين گذر كمك مي كند. پيشرفتهاي فناوري منجر به تحول در كار ، و تغيير در سازماندهي كار شده است. بنابراين صلاحيتها و شايستگي مورد نياز در حال تغيير مي باشد . صلاحيتهايي كه اهميت مي يابند عبارتند از تفكر انتقادي ، صلاحيتهاي گسترده عمومي، شايستگي در زمينه فناوري اطلاعات و ارتباطات و توانايي در كار كارشناسي، تصميم گيري ، سر و كار داشتن با موقعيتهاي پويا، كار به عنوان عضوي از گروه، برقراري ارتباطهاي موثر (قورچيان ،1382).
مفاهيم كليدي يادگيري آموزش مجازي ICT ارتباطات
مقدمه تغيير نقش معلم در كلاس درس فناوري چه تأثيري بر مدارس مي گذارد؟ چگونه يادگيري را غني تر مي سازد؟ فناوري چه تأثيري بر معلم و روش تدريس او دارد؟ معلم چگونه تغيير مي كند؟ ورود ICT به كلاسهاي درس ، چه تأثيري بر معلمان دارد؟ آيا بر كار و فعاليت آن ها مي افزايد يا آن را كاهش مي دهد؟ آيا ICT ابزاري براي كمك به تدريس برنامه ي درسي است يا محتواي برنامه را افزايش مي دهد؟ ICT يكي از عوامل تغيير در كلاس درس است كه ويژگي مهمي دارد و آن ، اين كه هم عاملي براي ايجاد تغييرات و هم ابزاري تغيير دهنده است. فناوري هاي جديد ارتباطات و اطلاعات، دنيايي راكه در آن زندگي مي كنيم و روش هاي يادگيري چگونه زيستن را تغيير داده اند. ICT ، منبعي با ارزش براي توليد دانش ، بستري مناسب براي انتقال محتوا و ابزاري توانمند براي ايجاد تعامل در فرايند ياددهي_ يادگيري[1] در كلاس درس مي باشد.
بيان مسئله
كاربردهاي جديد فناوري ارتباطات و اطلاعات چون پست الكترونيكي و ويدئو كنفرانس ، اينترنت و شبكه ي جهاني ، امكانات ارتباطي گوناگوني را براي مدارس فراهم آورده است. در كلاسي كه دانش آموزان به اينترنت دسترسي دارند، ارتباط با خارج از محيط و فرهنگ مدرسه مي تواند امكان درك فراتر از محيط اطراف و فرهنگ را فراهم نمايد. دانش آموزان در يك شهر ، استان و كشور مي توانند تجربيات خود را از طريق پست الكترونيكي و ويدئو كنفرانس با دانش آموزان شهرها، روستاها و كشورهاي ديگر به اشتراك گذارند. دانش آموزان هنگام كار با ICT اغلب در گروه ها با يكديگر مشاركت مي كنند. تجربه ي كار گروهي ICT بر رشد و توسعه ي مهارت هاي فردي اجتماعي تأثيرات مفيدي دارد. در حل مسائل به شكل گروهي ، در عين اين كه همه به طور فعال درگير انجام دادن تكليف و فعاليت اند، هر دانش آموز نقش خاصي دارد. ICT ابزار مناسب براي برقراري ارتباط و كنترل آن در اختيار دانش آموزان قرار مي دهد. دانش آموزان در مواجهه با چالش هاي موجود ، اعتماد به نفس خود را افزايش مي دهند و احساس قدرت مي كنند. اين امر روابط بين معلمان ودانش آموزان را تغيير مي دهد. ارتباط هاي On line به دانش آموزان قدرت كنتر ل مي دهد. در اين حالت معلم يك رهبر ، هدايت گر ، ياري دهنده، همكار و ارزياب است كه نقش سنتي كارشناس موضوعي وي را با مدير برنامه تلفيق مي كند. ICT از طريق درگير كردن دانش آموزان در كار جمعي مشترك، يك كلاس درس را به محيطي جامع با دايره شمول وسيع تر تبديل مي كند. ظرفيت و قابليت ICT به گونه اي است كه براي هر دانش آموز با هر ميزان توانايي مورد استفاده قرار مي گيرد. ICT مجموعه اي از ابزار را براي دانش آموزان فراهم مي سازد تا پس از تسلط بر نكات فني، تكاليف و فعاليت هاي آموزشي را به شكلي جالب تر و لذت بخش تر ارائه نمايند. لازم به يادآوري است كه برخي اوقات اين امر با سرخوردگي و يأس نيز همراه است.
نقش معلمان در ICT
يكي از چالش هايي كه ICT براي معلمان تدارك مي بينيد تعريف نقش آنان به عنوان تسهيل كننده[2] ي يادگيري ، سازمان دهنده ي كارهاي گروهي ، مدير فعاليت هاي كلاس درس و … است. به اين ترتيب معلمان بيشتر وقت خود را صرف پشتيباني تك تك افراد يا گروه ها خواهندكرد و كمتر به تدريس در كلاس خواهند پرداخت. استفاده از ICT ، محيطي با قابليت آموزشي ويژه در كلاس درس ايجاد مي كند كه به طور مسلم در ظهور ظرفيت هاي پنهان دانش آموزان اثر گذار خواهد بود. غني سازي يادگيري برنامه هاي درسي بايد دوباره مورد بررسي قرار گيرند. يادگيري هاي لازم براي مواجهه با آينده ، فراتر از يادگيري دانش محور در در مدارس سنتي است. در پي يك دستور كار ، كميسيون بين المللي آموزش در قرن بيست و يكم يونسكو، چارچوب تحولات آموزشي براي محيط آينده را پيشنهاد داد. اين چهارچوب ، بستر مناسبي براي بحث درباره ي برقراري ارتباط ICT و يادگيري است. ايده هاي اصلي اين گزارش، ايده اي قوي و مبتني بر چهار محور و ركن اساسي است يادگيري براي يادگرفتن اولين عامل (محور) يعني يادگيري براي دانستن ، پايه ي بسياري از آموزشي هاي سنتي است ولي در چهارچوب جديد، (يادگيري براي يادگرفتن) را ايجاد مي كند. يادگيري براي عمل دومين عامل كه وسعت زيادي دارد، تبحر در مقابله با وضعيت هاي مختلف و كار كردن در گروه است(مشاركت گروهي) يادگيري براي زندگي دركنار هم و با هم يادگيري براي زندگي در كنار هم و با هم تنها به جهاني شدن توجه ندارد و به همان اندازه بر زندگي در خانواده و ديگر اجتماعات كوچك نيز |