سیستم همکاری در فروش سپیده

دستگاه گوارش گوساله

گوساله شيرخوار، داراي معده چهار قسمتي است، ولي در آغاز زندگي عملكرد تك معده اي ها را دارد. هنگام تولد، سه بخش از معده چهار قسمتي گوساله ها مانند شكمبه، نگاري و هزار لا، غيرفعال و توسعه نيافته مي باشند. با بزرگ شدن گوساله و خوردن غذاهاي گوناگون، شكمبه شروع به رشد و تغيير مي نمايد.

شيردان حدود 60 درصد معده گوساله جوان را تشكيل مي دهد كه در گاو بالغ به 8 درصد كاهش مي يابد. در حالي كه شكمبه در گوساله جوان 25 درصد معده را شامل مي شود كه در گاو بالغ به 80 درصد افزايش مي يابد.

جدول 1    اندازه نسبي بخش هاي مختلف معده چهار قسمتي از هنگام تولد تا بلوغ

در گوساله هاي جوان، مايعات مي توانند از شكمبه گذشته و مستقيما از طريق ناودان مري وارد شيردان يا معده حقيقي شوند. ناودان مري در اثر تغيير شكل بافت شكمبه و نگاري در هنگام تغذيه گوساله با شير يا مايعات ايجاد مي شود و معمولا در اثر تحريك شدن با عمل مكيدن تشكيل مي شود.

 هر چند تغذيه گوساله با مواد جايگزين شير، ممكن است باعث تحريك بافت هاي مذكور را تشكيل ناودان مري به طور كامل نشود. عدم تشكيل ناودان مري به طور كامل باعث مي شود كه هضم و جذب به خوبي انجام نگيرد.

دستگاه گوارش گوساله به تدريج در دو ماه اول زندگي كامل مي شود و اين تكامل بستگي زيادي به نحوه تغذيه دام دارد. توسعه شكمبه بستگي به مدت شيرخواري، زمان شروع تغذيه با علوفه خشك و مقدار شير و علوفه مصرفي دارد.

در شرايط نرمال شكمبه گوساله دو هفته بعد از تولد، شروع به بزرگ شدن و توسعه يافتن مي نمايد. جمعيت ميكروبي شكمبه در اثر مصرف علوفه خشك افزايش مي يابد. بعد از شيرگيري گوساله سيستم دستگاه گوارش به سرعت به سمت افزايش اندازه شكمبه توسعه پيدا مي كند.

مواد مغذي

قبل از اينكه گوساله توانايي نشخوار كردن داشته باشد همانند يك حيوان تك معده اي عمل مي كند و بايستي با مواد خوراكي سهل الهضم در سطوح مناسب و با كيفيت خوب از نظر پروتئين، انرژي و مواد معدني تغذيه شود.