سیستم همکاری در فروش سپیده

من ده سال است که درس مي‌دهم. در طي اين مدت در مدارس دولتي، دانشگاه ها، دبستان هاي خاص، مدارس سواد آموزي و بازآموزي بزرگسالان کار کرده ام. کوچکترين شاگردم يک دختر 6 ساله و بزرگترين آنها يک مهاجر جامائيکايي، يک مادر بزرگ 63 ساله بود که تازه مي‌خواست سواد ياد بگيرد. من حتي به بچه هاي معلول هم درس داده ام.

گستردگي تجربياتم زندگي معلمي ام را غني کرده است اما مرا از لذت همکارانم محروم کرده است: اين احساس که وارد کلاس تازه اي در ترم جديد مي‌شوم و مي‌دانم بچه‌ها چه مي‌خواهند و بهترين راه دادن آن به بچه‌ها چيست. منظورم اين نيست که بدون هيچ ديدگاه و ايده اي و کورکورانه به کلاس مي‌روم. در اغلب موارد وقت کافي براي جمع آوري محتواي مناسب و چيزي که بچه‌ها با آن کار کنند را دارم. اما آن چيزي که ندارم حس همانندي اي است که به معلمي دست مي‌دهد که سالها در يک کلاس و يک پايه با همان درس‌ها کار مي‌کنند. من فکر نمي کنم چيزي که در ترم قبل مفيد بوده، اين ترم هم به درد بخورد.

به خاطر وضعيت دايماً در حال تغييرم، من وقت زيادي را به فکر کردن درباره هنر و عمل معلمي، جدا از محتواي تدريس، سن بچه ها، اندازه کلاس يا برنامه آموزشي، تخصيص داده ام. هر جا که مي‌روم معلم هاي نمونه اي را مي‌بينم که دلم مي‌خواهد بدانم چرا آنها اينقدر خوب هستند و چيزي که کشف کرده ام شباهت ذاتي اي معلم هاي خوب به هم، بدون توجه به تفاوتهاي بنيادي اي مثل سبک، شخصيت، اهداف و الگوهاي برهم کنش آنها با دانش آموزان است. من تا آنجا پيش مي‌روم که بگويم شباهت هاي معلم هاي خوب با هم       در هر مقطع و برنامه اي       بيش از آن چيزهاي مشترکي است که با ساير همکارانشان در موفقيت هاي مشابه دارند.

براي فهميدن جمله پر ادعاي بالا، سعي کنيد اين تمرين را انجام بدهيد. آرام بنشينيد، چشم هايتان را ببنديد، و سه تن از بهترين معلماني را که تا به حال داشته ايد، در نظر بياوريد. سعي کنيد به خاطر بياوريد که آنها چگونه بودند، چه شکلي بودند، چطور حرف مي‌زدند و رفتار مي‌کردند، کلاس و دفتر کارشان چه شکلي بود و به عنوان دانش آموز چه احساسي را به شما انتقال مي‌دادند. وقتي از تصوير هر کدام آنها راضي شديد، چشم هايتان را باز کنيد و به اين جملات پارکر پالمر فيلسوف و آموزگار فکر کنيد:
مسأله تدريس خوب، مسأله تکنيک نيست. من از دانش آموزان سراسر کشور خواسته ام که معلمان خوب خود را براي من توصيف کنند. بعضي از آنها معلماني را توصيف کردند که دايم سخن راني مي‌کردند. بعضي آدمهايي را توصيف کردند که جز تسهيل کار گروهي کار ديگري نمي کردند و بعضي معلماني مابين اين دو را شرح مي‌دادند. اما همه آنها افرادي را توصيف کردند