سیستم همکاری در فروش سپیده

«فهرست مطالب »

عنوان صفحه

فصل اول  آشنایی با کشت و صنعت امام خمینی

1    موقعیت و توپوگرافی 1

2    اقلیم منطقه 2

3    منابع خاک 2

4    منابع آب 3

5    هواشناسی 3

6    بارندگی 4

7    تولید نیشکر 5

فصل دوم  بخش های مختلف کشت و صنعت امام خمینی

الف   بخش اداری

1   تشکیلات مورد لزوم در اداره کشت و صنعت نیشکر شعیبیه

1    1     امور اداری 9

1   2    اداره بازرگانی 9

1   3     اداره حسابداری 10

1   4     اداره کشاورزی 10

1   5     اداره تحقیقات کشاورزی 10

1   6     اداره مهندسی 11

1   7    اداره تجهیزات مکانیکی 11

1   8     اداره کنترل های داخلی 12

2    تعداد پرسنل مورد نیاز بخش های مختلف واحد 12

3    توزیع نیروهای انسانی مورد نیاز در سالهای مختلف احداث 12

4    سازمان واحد آموزش 13

ب    بخش کارخانه14

ج     بخش خوراک  دام 15

پ     بخش تخته فشرده یا mdf 16

هـ     بخش کشاورزی

1    ویژگی های گیاه نیشکر

1   1    خصوصیات بوتانیکی نیشکر 16

1   2     شرایط آب و هوائی 18

1   3     نیاز های نیشکر به آب  و مواد غذایی 19

2    عملیات زراعی نیشکر 20

2   1     تهیه زمین 21

2   2    کاشت نیشکر 23

2   3    داشت نیشکر 24

3    بررسی روشهای برداشت و حمل نیشکر 24

3   1 بررسی روشهای برداشت نیشکر 25

4    ماشین آلات و ادوات مورد نیاز دوران بهره برداری 28

مصرف آب در نیشکر 29

سیستم آبیاری در کشت و صنعت شعیبیه31

فصل سوم

نتایج و پیشنهادات در دوره کاراموزی در کشت و صنعت امام خمینی

اجزای شبکة آبیاری و واحد شعیبیه 34

بررسی مشکلات و شیوه صحیح آبیاری 35

الف     مشکلات آبیاری 36

ب    شیوه های صحیح آبیاری در وسعت زیاد 37

ج     مزایای آبیاری به وسیله نصب هیدروفلوم38

 فصل اول

آشنایی با کشت و صنعت امام خمینی

1   موقعيت و توپو گرافي

واحد كشت وصنعت نيشكر شعيبيه (دانيال ) ، بخشي از دشت شعيبيه واقع در دهستان شعيبيه از توابع شهرستان شوشتر مي باشد كه از شمال به ارتفاعات شمالي منطقه شعيبيه ، از غرب وجنوب به محاذات رودخانه دز واز شرق به محاذات رودخانه شطيط محدود بوده و در موقعیت جغرافيايي 31 درجه و37 دقيقه تا 48 درجه و 50 دقيقه طول شرقي و در فاصله 30 كيلومتري جنوب غربي شوشتر قرار كرفته است .

حد شمالي اين اراضي در فاصله اندكي از اراضي كشت و صنعت نيشكر كارون قرار دارد

سيماي جغرافيائي و موقعيت طبيعي منطقه واجد ويژگيهائي نيست كه بر پديده هاي اقليمي ، تاثير تعيين كننده داشته باشد ، چه اختلاف ارتفاع نقاط مختلف آن اندك و در نتيجه شيب عمومي اراضي منطقه بسيار ناچيز است . حداقل و حد اكثر ارتفاع اين اراضي به ترتيب 22 متر و 43 متراست . دو رودخانه پيش گفته ، تقريبآ بر خط الراسهاي منطقه منطبق بوده و شيب عمومي اراضي از شمال به جنوب در اراضي شمالي ، 5 هزار و در بقيه آن 5 در ده هزار از غرب به شرق 3 در ده هزار ميباشد موقعيت محدوده طرح نيشكر دانيال (شعيبيه ) در نقشه شماره (1   1 ) و وضعيت آن نسبت به دو رودخانه دز و شطيط در نقشه شماره (1   2 ) ارائه گرديده است .

2     اقليم منطقه

اين منطقه داراي  تابستانهاي گرم ، خشك وطولاني و زمستانهاي كوتاه ، معتدل وبدون يخبندان است . بر اساس اطلاعات به دست آمده از يك دوره آماري 30 ساله (1366   1336) متوسط درجه حرارت سالانه حدود 24 درجه سانتيگراد ، گرمترين ماه ، مرداد و خنك ترين  آن ديماه است كه ميانگين درجه حرارت آنها به ترتيب 35 و12 درجه سانتيگراد گزارش شده است . ميزان بارندگي سالانه 237 ميليمتر مي باشد كه معمولا” از آبان ماه شروع وتا ارديبهشت ادامه مي يابد . بيش از 60%  بارندگي طي ماههاي آذر تا بهمن نازل  مي شود و معمولا” از خرداد  لغايت مهرماه  تقريبا” بارندگي قابل ملاحظه اي اتفاق نمي افتد .

3   منابع خاك

در منطقه مورد مطالعه  حدود 90%  خاكها در دشت آبرفتي رودخانه اي 10% بقيه در بقاياي فلاتها وتپه ها تشكيل يافته ومعمولا” در مناطقي كه در معرض رسوب گذاري بوده خاكهاي جوان وغالبا” مطبق و بدون تكامل تشكيل گرديده و در محدوده هايي كه  كمتر در معرض رسوب گذاري و فرسايش بوده وفرصت كافي براي شستشو وتجمع املـاح وجـود داشته ، خاكـهاي نسبتـا” تكامـل يافـته با افـق تجمـع آهك تشكيل شده است .

بافت خاك در اراضي شمالي غالبا” متوسط بوده ودر بخش مركزي وجنوبي اغلب سنگين مي باشد ، بطور كلي مي توان چنين اظهار نمود كه بافت غالب خاكهاي منطقه سنگين و از نوع loam clay silty و clay silty مي باشد .

4   منابع آب

منابع آب محدوده پروژه دو رودخانه شطيط ( شاخه اصلي از رودخانه كارون ) و دز مي باشند كه دبي هر كدام از رودخانه هاي مذكور ، چندين برابر آب مورد نياز طرح است . ولي با توجه به تعيين حقابه وسهميه آب توسط وزارت نيرو ( مصوبه شماره 11/18139 مورخ 2/9/68    سازمان آب منطقه اي خوزستان) 75 درصد آب مورد نياز طرح  از رود خانه شطيط و25 درصد آن رودخانه دز ، برداشت مي گردد كه با توجه به محاسبات انجام شده آب مورد نياز واحد كشت و صنعت نيشكر شعيبيه از دو رود خانه كارون (شطيط) ودز به ترتيب به ميزان 25 و 8 متر مكعب در ثانيه توسط دو ايستگاه اصلي پمپاژ آبياري تأمين خواهد شد .  

5    هواشناسي

دشت شعيبيه نيز همانند بيشتر نقاط ايران تحت تأثير سيستم فشار زياد جنب حاره است كه مانع از ورود سيستمهاي باران زا  به آن مي شود . اين امر در تابستان زياد بوده و فقط نواحي شرق ايران تحت تأثير حاشيه مونسون هند قرار گرفته كه باعث بارندگي هاي تابستانه مي شود . اما به طور كلي مي توان گفت  كه در منطقه مورد مطالعه ، بارندگي تابستانه وجود ندارد. 

در اوايل با انتقال انرژي قائم تابشي به سمت خط استوا ، سيستم فشار زياد جنب حاره نيز به سوي جنوب منتقل شده وبه تدريج فضاي ايران جهت تأثير جريانات غربي عرضهاي مياني آزاد شده و تواتر سيستمهاي باران زا بر روي كشور بيشتر مي شود و به طور كل مصادف با زمستان شرايط براي ورود سيستمهاي باران زا ي مديترانه اي و كم فشار سود آني وكم فشارهاي مهاجر از سمت اقيانوس هند، عربستان و خليج فارس آزاد تسهيل و مهيا شده كه عمده بارندگيهاي دشت را سبب مي شود .

6    بارندگي

بارندگي سالانه دشت شعيبيه نسبتا” كم وحدود 237 ميليمتر مي باشد كه از غرب به شرق با افزايش اندك چند ميليمتر همراه مي باشد . با توجه به اينكه در دشت مزبور تا دهها كيلومتر اطراف آن ارتفاع قابل ملاحظه اي وجود ندارد كه صعود هواي مرطوب و ايجاد ريزش باران گردد . در نتيجه نمي توان براي استفاده نمود . در نتيجه سعي گرديد با توجه به آمار بارندگي ايستگاههاي مجاور دشت و بهره گيري از نقشه همباران ترسيم شده براي دشت شعيبيه ، ميزان بارندگي متوسط دشت محاسبه شود . با عنايت به نقشه فوق الذكر ، ميزان بارندگي در حاشيه غربي دشت حدود 230 ميليمتر ودر حاشيه شرقي آن 240 ميليمتر مي باشد كه بارندگي متوسط سالانه محاسبه شده دشت شعيبيه به ميزان 9 /  236 ميليمتر برآورده شده است .

رژيم بارندگي منطقه مديترانه بوده ، بدين معني كه بيشترين بارندگي سالانه در زمستان و از طريق انقلابات جوي سيكلونهاي مديترانه اي حاصل مي شود و فصل خشك بر ماههاي گرم تابستان منطبق است . ميزان بارندگي در فصل زمستان 3/125 در فصل پائيز 8/73 و در بهار برابر با 8/37 ميليمتر مي باشد كه به ترتيب معادل 53 ، 31 ، و16 درصد بارندگي سالانه مي باشد . ماكزيمم بارندگي ماهانه در دي ماه با نرمال حدود 52 ميليمتر ، حدود 22 درصد بارندگي سالانه مي باشد . در ماههاي خرداد تا مهر ميزان بارنگي بسيار ناچيز و بطور متوسط تقريبا” در حد صفر است . بيشترين تعداد روزهاي باراني را نيز دي ماه با 20 درصد نسبت سالانه به خود اختصاص مي دهد . بطور كلي جمع روزهاي باراني منطقه به طور متوسط 33 روز محاسبه گرديده

كه بين حداقل 11 روز تا حداكثر 60 روز در سال در تغيير است . 

7    توليد نيشكر

سوابق تاريخي و وضعيت اقتصادي نيشكر

7   1   1    سوابق تاريخي كشت نيشكر در جهان ايران

در مورد سوابق تاريخي وپيدايش نيشكر كه هم اكنون در جهان به صورت يك گياه استراتژيك مطرح مي باشد ، بطور دقيق ومشخص نميتوان اظهار نظر كرد . اما به طور كلي نظر بر اين است كه نيشكر از آسيا به جهان انتشار يافته واولين بار در هندوستان وچين كاشت وعصاره گيري شده است وسپس به مالزيا واندونزي راه يافته ودر آنجا با توجه به شرايط طبيعي مساعد رونق فراوان پيدا كرده وبعد به ايران وخاورميانه وسپس به سراسر دنيا راه گشوده است .

در قرن پنجم ميلادي و در دورة حكومت ساسانيان از طريق دره ها ي جنوبي هندوكش به بلوچستان وايران راه يافته ودر سال 450 ميلادي ودر شهر جندي شاپور خوزستان از اين گياه به منظور مصارف علمي ، پزشكي وگياه شناسي استفاده مي كردند . قبل از قرن هفتم ميلادي اين گياه از ايران به لبنان ، سوريه و مصر راه  یافت وتا قرن سيزدهم كه حكومت مسيحيان بر سوريه وفلسطين پايان يافت ، صنعت تهيه شكر از نيشكر در سوريه رونق فراوان داشته وبعد از اين دوران به قبرس منتقل شده ودر آنجا رواج يافت واز آنجا به جز ايرسيسيل وكرت رسوخ پيدا كرد. در اوائل قرن پانزدهم نيشكر از سمت غرب مديترانه اي به جزاير اقيانوس اطلس ، از جمله جزاير قناري انتشار يافت . در سال 1500 ميلادي پرتغاليها كشت نيشكر را در كشور برزيل  كه در آن زمان در استعمار آنها بود رواج دادند  واسپانيائيها نيشكر را از جزاير قناري به مستعمرات جديد خود را در درياي كارائيب منتقل نمودند . انتقال نيشكر به مناطق