بيمه عدم النفع
سابقه ي بيمه عدم النفع
آغاز فعاليت در بيمه عدم النفع را بايد بعد از جنگ جهاني اول جستجو كرد تا اين زمان فقط خطر آتش سوزي بيمه مي شد و خساراتي كه واحد توليد كننده صنعتي از بيمه گر دريافت مي كرد تقريباً براي ادامه فعاليت توليدي كافي به نظر مي رسيد بعدها برخي از واحدهاي توليدي كه از مراكز اعتباري و بانكها وام گرفته بودند با توقف فعاليت نه تنها محصولي توليد نمي كردند بلكه فشار پرداخت اقساط وام نيز بر دوش آنها سنگيني مي كرد اين مشكلات به اضافه ي نياز توليد كنندگان به وام موجب شد كه توليد كنندگان صنعتي چاره كار را در بيمه عدم النفع جستجو كنند و به سراغ بيمه گران بروند.
بيمه عدم النفع : يكي از انواع بيمه هاي زيان مالي است كه طي آن زيان ناشي از توقف فعاليت براي مدت مشخص تا زمانش شروع فعاليت مجدد واحد بيمه شده را جبران مي نمايد اين زيان عبارتند از سود خالص موسسه پس از پرداخت هزينه هاي سربار و يا ساير هزينه هاي ديگر كه با تعطيل فعاليت هم وجود دارند نظير دستمزد كاركنان و كارگران .
حدود تعهد بيمه گر
بيمه گر بر اساس شرايط قرار داد بيمه عدم النفع درآمد از دست رفته ي بيمه گذار را پرداخت مي كند بيمه گر در بيمه عدم النفع علاوه بر تأمين هزينه هاي جاري سود احتمالي بيمه گذار را كه در صورت ادامه توليد به دست مي آورد نيز جبران مي كند. تنها آن بخش از هزينه هاي بيمه گذار از ميزان خسارت كسر مي شود كه وابسته به توليد است و به محض توليد قطع مي شود.